Der Elternabend

Der Elternbrief — نامه‌ی اولیا

An einem Montag im September steckt ein gelber Zettel in Armans Schulranzen.🔊

دوشنبه‌ای در ماه سپتامبر یک برگه‌ی زرد در کوله‌ی مدرسه‌ی آرمان است.

Ich ziehe ihn heraus und lese die erste Zeile: „Einladung zum Elternabend der Klasse 4b“.🔊

آن را بیرون می‌کشم و سطر اول را می‌خوانم: «دعوت به جلسه‌ی اولیای کلاس چهارم ب».

Mein Sohn Arman ist zehn Jahre alt und geht in die vierte Klasse der Grundschule.🔊

پسرم آرمان ده ساله است و به کلاس چهارم دبستان می‌رود.

Seine Klassenlehrerin heißt Frau Schneider, und sie lädt alle Eltern für Donnerstag um neunzehn Uhr ein.🔊

معلم کلاسش خانم اشنایدر نام دارد و همه‌ی اولیا را برای پنجشنبه ساعت هفت عصر دعوت می‌کند.

Das wichtigste Thema des Abends ist der Übergang zur weiterführenden Schule.🔊

مهم‌ترین موضوع شب گذار به مدرسه‌ی بعدی است.

Ich muss das Wort dreimal lesen, bevor ich es verstehe.🔊

باید کلمه را سه بار بخوانم تا بفهمم.

Als wir vor zwei Jahren nach Deutschland kamen, konnte Arman kaum ein Wort Deutsch.🔊

وقتی دو سال پیش به آلمان آمدیم، آرمان به‌زحمت یک کلمه آلمانی بلد بود.

Heute spricht er fast ohne Akzent, und ich bin sehr stolz auf ihn.🔊

امروز تقریباً بدون لهجه صحبت می‌کند و بسیار به او افتخار می‌کنم.

Trotzdem habe ich Angst vor dem deutschen Schulsystem, das ich nicht richtig kenne.🔊

با این حال از نظام آموزشی آلمان که درست نمی‌شناسم می‌ترسم.

Im Iran gab es nach der Grundschule eine ganz andere Struktur.🔊

در ایران بعد از دبستان ساختار کاملاً دیگری بود.

Ich zeige den Zettel meinem Mann Kaveh, der gerade vom Spätdienst nach Hause kommt.🔊

برگه را به شوهرم کاوه نشان می‌دهم که همین حالا از شیفت عصر به خانه می‌آید.

„Da müssen wir unbedingt hin“, sagt er, „aber am Donnerstag habe ich bis halb acht Dienst.“🔊

«باید حتماً برویم»، می‌گوید، «ولی پنجشنبه تا هفت و نیم سرکارم.»

Ich beschließe, allein zu gehen und ihm später alles zu erzählen.🔊

تصمیم می‌گیرم تنها بروم و بعداً همه‌چیز را برایش تعریف کنم.

Die Vorbereitung — آماده شدن

In den nächsten Tagen schreibe ich eine Liste mit Fragen.🔊

در روزهای بعد فهرستی از پرسش‌ها می‌نویسم.

Was bedeuten die Noten? Was ist ein Gymnasium, und was ist eine Realschule?🔊

نمره‌ها چه معنایی دارند؟ گیمنازیوم چیست و رئال‌شوله چیست؟

Wer entscheidet, auf welche Schule Arman geht?🔊

چه کسی تصمیم می‌گیرد آرمان به کدام مدرسه برود؟

Ich frage auch meine Nachbarin, Frau Yilmaz, deren Tochter schon in der sechsten Klasse ist.🔊

از همسایه‌ام خانم ییلماز هم می‌پرسم که دخترش قبلاً کلاس ششم است.

„Mach dir keine Sorgen“, sagt sie lächelnd, „wir waren alle am Anfang verwirrt.“🔊

«نگران نباش»، لبخندزنان می‌گوید، «همه‌ی ما اول گیج بودیم.»

„Aber nimm einen Block mit und schreib alles auf, was die Lehrerin sagt.“🔊

«ولی یک دفترچه ببر و هرچه معلم می‌گوید بنویس.»

Ich kaufe einen kleinen Block und einen Kugelschreiber, genau wie Frau Yilmaz es empfohlen hat.🔊

یک دفترچه‌ی کوچک و یک خودکار می‌خرم، دقیقاً همان‌طور که خانم ییلماز توصیه کرده بود.

Am Mittwochabend übe ich einige Sätze, die ich sagen möchte.🔊

چهارشنبه شب چند جمله را که می‌خواهم بگویم تمرین می‌کنم.

„Entschuldigen Sie bitte, könnten Sie das noch einmal erklären?“🔊

«ببخشید، می‌توانید دوباره توضیح بدهید؟»

Arman sitzt neben mir und hört zu, während er Hausaufgaben macht.🔊

آرمان کنارم نشسته و گوش می‌دهد، در حالی که تکلیف می‌نویسد.

„Mama, du schaffst das“, sagt er. „Frau Schneider ist nett.“🔊

«مامان، تو از پسش برمی‌آیی»، می‌گوید. «خانم اشنایدر مهربان است.»

„Und wenn sie fragt, ob ich Hilfe brauche, sag einfach nein!“, fügt er schnell hinzu.🔊

«و اگر پرسید به کمک نیاز دارم، فقط بگو نه!»، سریع اضافه می‌کند.

Ich muss lachen, denn auch zehnjährige Kinder haben ihren Stolz.🔊

می‌خندم، چون بچه‌های ده ساله هم غرور خودشان را دارند.

Der Weg zur Schule — راه مدرسه

Am Donnerstag verlasse ich das Haus um Viertel vor sieben.🔊

پنجشنبه ساعت هفت کم ربع خانه را ترک می‌کنم.

Die Schule liegt nur zehn Minuten entfernt, aber ich möchte nicht zu spät kommen.🔊

مدرسه فقط ده دقیقه دورتر است، اما نمی‌خواهم دیر برسم.

Es ist schon dunkel, und die Straßenlaternen leuchten.🔊

هوا از قبل تاریک است و چراغ‌های خیابان روشن‌اند.

Auf dem Weg komme ich an einem Spielplatz vorbei, auf dem keine Kinder mehr sind.🔊

سر راه از کنار یک زمین بازی رد می‌شوم که دیگر بچه‌ای در آن نیست.

Ich erinnere mich daran, wie Arman dort im letzten Sommer zum ersten Mal Fahrrad gefahren ist.🔊

یادم می‌آید آرمان تابستان گذشته آنجا اولین بار دوچرخه‌سواری کرد.

Vor dem Schulgebäude stehen schon einige Eltern in kleinen Gruppen.🔊

جلوی ساختمان مدرسه چند نفر از اولیا از قبل در گروه‌های کوچک ایستاده‌اند.

Manche reden laut, andere schauen auf ihre Handys.🔊

بعضی بلند حرف می‌زنند، بعضی به گوشی‌شان نگاه می‌کنند.

Niemand scheint nervös zu sein, außer mir.🔊

به نظر می‌رسد هیچ‌کس عصبی نیست، جز من.

Das Klassenzimmer der 4b liegt im ersten Stock, am Ende eines langen Flurs.🔊

کلاس چهارم ب در طبقه‌ی اول، آخر یک راهروی بلند است.

An den Wänden hängen bunte Zeichnungen und Plakate mit Rechenregeln.🔊

به دیوارها نقاشی‌های رنگی و پوسترهایی با قواعد ریاضی آویزان است.

Im Raum stehen kleine Stühle und niedrige Tische, an denen erwachsene Menschen sitzen müssen.🔊

در اتاق صندلی‌های کوچک و میزهای کوتاه هست که آدم‌های بزرگسال باید پشتشان بنشینند.

Ich muss kichern, sobald ich mich auf einen der kleinen Stühle setze.🔊

نمی‌توانم نخندم، به‌محض اینکه روی یکی از صندلی‌های کوچک می‌نشینم.

Meine Knie ragen fast bis zur Tischplatte hoch.🔊

زانوهایم تقریباً تا سطح میز بالا می‌آیند.

Die Begrüßung — احوال‌پرسی

Pünktlich um neunzehn Uhr betritt eine Frau mit kurzen grauen Haaren den Raum.🔊

درست ساعت هفت زنی با موهای کوتاه خاکستری وارد اتاق می‌شود.

„Guten Abend, ich bin Frau Schneider, die Klassenlehrerin“, sagt sie.🔊

«عصر بخیر، من خانم اشنایدر، معلم کلاس هستم»، می‌گوید.

„Bitte setzen Sie sich, und machen Sie es sich bequem, so gut es geht.“🔊

«لطفاً بنشینید و تا آنجا که می‌شود راحت باشید.»

Einige Eltern lachen, denn alle haben dasselbe Problem mit den kleinen Stühlen.🔊

چند نفر از اولیا می‌خندند، چون همه همین مشکل را با صندلی‌های کوچک دارند.

Frau Schneider hat eine warme Stimme und lächelt viel.🔊

خانم اشنایدر صدایی گرم دارد و زیاد لبخند می‌زند.

Neben ihr sitzt ein großer Mann mit Brille, den sie als Herrn Fischer vorstellt, den Elternvertreter.🔊

کنارش مرد بلندقدی با عینک نشسته که او را به‌عنوان آقای فیشر، نماینده‌ی اولیا معرفی می‌کند.

„Herr Fischer ist Ihr Ansprechpartner, wenn Sie Fragen haben, die Sie nicht direkt an mich richten möchten.“🔊

«آقای فیشر مخاطب شماست، اگر پرسشی دارید که نمی‌خواهید مستقیم به من بگویید.»

Ich notiere mir das Wort Elternvertreter und ein Fragezeichen daneben.🔊

کلمه‌ی Elternvertreter و کنارش یک علامت سؤال یادداشت می‌کنم.

Dann verteilt Frau Schneider ein Blatt mit dem Ablauf des Abends.🔊

بعد خانم اشنایدر برگه‌ای با برنامه‌ی شب پخش می‌کند.

Auf der Liste stehen fünf Punkte: Noten, Hausaufgaben, weiterführende Schulen, Klassenfahrt und Verschiedenes.🔊

روی فهرست پنج مورد است: نمره‌ها، تکلیف، مدرسه‌های بعدی، اردوی کلاس و متفرقه.

„Wir haben zwei Stunden Zeit, aber ich verspreche, dass wir nicht länger brauchen“, sagt sie.🔊

«دو ساعت وقت داریم، اما قول می‌دهم بیشتر لازم نشود»، می‌گوید.

„Wenn Sie etwas nicht verstehen, melden Sie sich einfach.“🔊

«اگر چیزی را نفهمیدید، فقط دست بلند کنید.»

Noten und Zeugnis — نمره‌ها و کارنامه

Das erste Thema sind die Noten, die in Deutschland von eins bis sechs reichen.🔊

اولین موضوع نمره‌هاست که در آلمان از یک تا شش است.

„Eine Eins ist sehr gut, eine Sechs ungenügend“, erklärt Frau Schneider.🔊

«یک عالی است و شش ناکافی»، خانم اشنایدر توضیح می‌دهد.

Ich schreibe es auf, denn im Iran ist es genau umgekehrt: Dort ist zwanzig die beste Note.🔊

می‌نویسم، چون در ایران درست برعکس است: آنجا بیست بهترین نمره است.

Die meisten Kinder in der Klasse haben Zweien und Dreien, nur wenige haben Vieren.🔊

بیشتر بچه‌های کلاس دو و سه دارند و فقط تعداد کمی چهار.

„Die Noten sind nicht alles“, betont die Lehrerin. „Wichtig ist auch, wie ein Kind lernt, arbeitet und sich verhält.“🔊

«نمره همه‌چیز نیست»، معلم تأکید می‌کند. «اینکه بچه چطور یاد می‌گیرد، کار می‌کند و رفتار می‌کند هم مهم است.»

Im Zeugnis gibt es deshalb auch einen Text über das Arbeits- und Sozialverhalten.🔊

برای همین در کارنامه متنی هم درباره‌ی رفتار کاری و اجتماعی هست.

Sie erklärt, dass es zweimal im Jahr ein Zeugnis gibt, im Februar und im Juli.🔊

توضیح می‌دهد که سالی دو بار کارنامه می‌دهند، فوریه و ژوئیه.

Ich frage mich, welche Noten Arman wohl bekommen wird.🔊

از خودم می‌پرسم آرمان احتمالاً چه نمره‌هایی خواهد گرفت.

Zu Hause hat er vor Kurzem eine Mathearbeit mit einer Eins geschrieben, aber im Diktat nur eine Drei.🔊

در خانه تازگی یک امتحان ریاضی با نمره‌ی یک نوشته، اما در دیکته فقط سه.

Ich weiß, dass Deutsch für ihn schwerer ist als alle anderen Fächer.🔊

می‌دانم آلمانی برایش از همه‌ی درس‌های دیگر سخت‌تر است.

Eine Mutter in der ersten Reihe fragt, ob man die Noten auch diskutieren darf.🔊

مادری در ردیف اول می‌پرسد آیا می‌شود درباره‌ی نمره‌ها هم گفت‌وگو کرد.

„Natürlich“, antwortet Frau Schneider. „Aber bitte kommen Sie zuerst zu mir, bevor Sie sich beschweren.“🔊

«البته»، خانم اشنایدر جواب می‌دهد. «اما لطفاً پیش از شکایت اول پیش من بیایید.»

Das finde ich vernünftig, und ich nehme mir vor, genau das zu tun.🔊

این را منطقی می‌دانم و تصمیم می‌گیرم دقیقاً همین کار را بکنم.

Die Hausaufgaben — تکلیف

Das zweite Thema scheint viele Eltern besonders zu beschäftigen.🔊

به نظر می‌رسد موضوع دوم اولیای زیادی را به‌خصوص مشغول می‌کند.

„In der vierten Klasse sollten die Kinder nicht länger als fünfundvierzig Minuten an den Hausaufgaben sitzen“, sagt Frau Schneider.🔊

«در کلاس چهارم بچه‌ها نباید بیشتر از چهل و پنج دقیقه پای تکلیف بنشینند»، خانم اشنایدر می‌گوید.

„Wenn es länger dauert, hören Sie bitte auf und schreiben mir eine Notiz ins Heft.“🔊

«اگر بیشتر طول کشید، لطفاً متوقف شوید و یک یادداشت در دفتر برایم بنویسید.»

Ich staune, denn bei uns zu Hause dauert es oft eineinhalb Stunden.🔊

تعجب می‌کنم، چون در خانه‌ی ما اغلب یک ساعت و نیم طول می‌کشد.

Jedes Kind hat ein Hausaufgabenheft, in das es täglich die Aufgaben einträgt.🔊

هر بچه یک دفتر تکلیف دارد که هر روز تکلیف‌ها را در آن می‌نویسد.

Die Eltern sollen es jede Woche unterschreiben, damit die Lehrerin sieht, dass sie es gelesen haben.🔊

اولیا باید هر هفته آن را امضا کنند تا معلم ببیند که آن را خوانده‌اند.

„Bitte machen Sie die Hausaufgaben nicht für Ihr Kind“, sagt sie ernst.🔊

«لطفاً تکلیف را به جای بچه‌تان انجام ندهید»، جدی می‌گوید.

„Helfen Sie ihm, wenn es nicht weiterkommt, aber lassen Sie es selbst denken.“🔊

«اگر پیش نمی‌رود کمکش کنید، ولی بگذارید خودش فکر کند.»

Ich nicke und denke an die vielen Abende, an denen ich Arman die Lösung fast verraten habe.🔊

سر تکان می‌دهم و به شب‌های زیادی فکر می‌کنم که تقریباً جواب را به آرمان گفته بودم.

Ein Vater hinten im Raum meldet sich und erzählt, dass sein Sohn nie Hausaufgaben machen will.🔊

پدری ته اتاق دست بلند می‌کند و تعریف می‌کند که پسرش هرگز نمی‌خواهد تکلیف بنویسد.

„Das kennen wir alle“, sagt Frau Schneider und lächelt verständnisvoll.🔊

«همه‌ی ما این را می‌شناسیم»، خانم اشنایدر می‌گوید و با درک لبخند می‌زند.

„Am besten hilft ein fester Platz und eine feste Zeit, damit es zur Gewohnheit wird.“🔊

«بهترین کمک یک جای ثابت و زمان ثابت است تا عادت شود.»

Ich schreibe das mit drei Ausrufezeichen in meinen Block.🔊

این را با سه علامت تعجب در دفترچه‌ام می‌نویسم.

Das Schulsystem — نظام آموزشی

Jetzt kommt der Punkt, auf den ich am meisten gewartet habe.🔊

حالا همان موضوعی می‌رسد که بیشتر از همه منتظرش بودم.

Frau Schneider zeichnet ein Schema an die Tafel mit Pfeilen und Kästchen.🔊

خانم اشنایدر روی تخته نموداری با پیکان و کادر می‌کشد.

„Nach der vierten Klasse trennen sich die Wege der Kinder“, erklärt sie.🔊

«بعد از کلاس چهارم راه بچه‌ها از هم جدا می‌شود»، توضیح می‌دهد.

„Es gibt das Gymnasium, die Realschule, die Gesamtschule und in manchen Bundesländern auch die Hauptschule.“🔊

«گیمنازیوم، رئال‌شوله، مدرسه‌ی جامع و در بعضی ایالت‌ها هاوپت‌شوله هم هست.»

Das Gymnasium dauert in der Regel bis zur zwölften oder dreizehnten Klasse und führt zum Abitur.🔊

گیمنازیوم معمولاً تا کلاس دوازدهم یا سیزدهم طول می‌کشد و به آبیتور (دیپلم ورود به دانشگاه) می‌رسد.

Mit dem Abitur darf man an einer Universität studieren.🔊

با آبیتور می‌شود در دانشگاه تحصیل کرد.

Die Realschule endet früher und bereitet eher auf eine Ausbildung oder weitere Schulen vor.🔊

رئال‌شوله زودتر تمام می‌شود و بیشتر برای آموزش حرفه‌ای یا مدرسه‌های بعدی آماده می‌کند.

„Das heißt aber nicht, dass ein Weg schlechter ist als der andere“, betont sie.🔊

«این به این معنا نیست که یک مسیر بدتر از دیگری است»، تأکید می‌کند.

„Das deutsche System ist durchlässig. Wer später mehr schaffen will, kann wechseln.“🔊

«نظام آلمان نفوذپذیر است. کسی که بعداً بخواهد بیشتر برود می‌تواند عوض کند.»

Die Lehrer geben am Ende der vierten Klasse eine Empfehlung, wohin ein Kind am besten passt.🔊

معلم‌ها در پایان کلاس چهارم توصیه می‌کنند که کدام مدرسه برای بچه مناسب‌تر است.

„In manchen Bundesländern ist die Empfehlung verbindlich, in anderen entscheiden die Eltern“, ergänzt Herr Fischer.🔊

«در بعضی ایالت‌ها توصیه الزام‌آور است و در بعضی دیگر اولیا تصمیم می‌گیرند»، آقای فیشر اضافه می‌کند.

Ich schreibe so schnell, dass mein Kugelschreiber fast kaputtgeht.🔊

آن‌قدر سریع می‌نویسم که خودکارم تقریباً خراب می‌شود.

Zum ersten Mal sehe ich das System wie eine Landkarte vor mir.🔊

برای اولین بار نظام را مثل یک نقشه جلوی خودم می‌بینم.

Eine Frage zur Sprache — پرسشی درباره‌ی زبان

Meine Hand zittert ein wenig, während ich sie hebe.🔊

دستم کمی می‌لرزد، در حالی که آن را بلند می‌کنم.

„Ja, bitte?“, sagt Frau Schneider freundlich.🔊

«بله، بفرمایید؟»، خانم اشنایدر مهربان می‌گوید.

„Ich habe eine Frage zur Sprache“, beginne ich auf Deutsch.🔊

«من یک پرسش درباره‌ی زبان دارم»، به آلمانی شروع می‌کنم.

„Mein Sohn spricht gut, aber das Schreiben fällt ihm noch schwer. Wird das ein Problem für das Gymnasium?“🔊

«پسرم خوب حرف می‌زند، اما نوشتن هنوز برایش سخت است. این برای گیمنازیوم مشکل می‌شود؟»

Mehrere Eltern drehen sich zu mir um, und mein Gesicht wird heiß.🔊

چند نفر از اولیا به سمت من برمی‌گردند و صورتم داغ می‌شود.

„Das ist eine sehr gute Frage“, antwortet Frau Schneider.🔊

«پرسش بسیار خوبی است»، خانم اشنایدر جواب می‌دهد.

„Arman macht große Fortschritte, und seine Rechtschreibung verbessert sich von Monat zu Monat.“🔊

«آرمان پیشرفت بزرگی می‌کند و املایش ماه به ماه بهتر می‌شود.»

„Für ein Gymnasium müsste er im Deutschen noch sicherer werden, aber das ist machbar.“🔊

«برای گیمنازیوم باید در آلمانی کمی مطمئن‌تر شود، ولی این شدنی است.»

„Wir bieten außerdem Förderunterricht an, den ich Arman gern empfehlen würde.“🔊

«ما علاوه بر این کلاس تقویتی هم داریم که با کمال میل به آرمان توصیه می‌کنم.»

„Er kostet nichts, und Arman würde dort gemeinsam mit anderen Kindern üben.“🔊

«رایگان است و آرمان آنجا با بچه‌های دیگر با هم تمرین می‌کند.»

Ich atme erleichtert auf, denn ich hatte befürchtet, dass Nachhilfe viel Geld kosten würde.🔊

نفس راحتی می‌کشم، چون ترس داشتم که کلاس خصوصی خیلی پول بخواهد.

„Danke“, sage ich leise. „Das hilft mir sehr.“🔊

«ممنون»، آهسته می‌گویم. «خیلی کمکم می‌کند.»

Frau Schneider lächelt mir zu, und ich fühle mich nicht mehr so fremd im Raum.🔊

خانم اشنایدر به من لبخند می‌زند و دیگر در اتاق آن‌قدر غریبه حس نمی‌کنم.

Der Streit — بحث

Plötzlich meldet sich ein Vater mit lauter Stimme.🔊

ناگهان پدری با صدای بلند دست بلند می‌کند.

„Mein Sohn ist begabt, und er wird auf das Gymnasium gehen, egal was Sie empfehlen“, sagt er.🔊

«پسر من بااستعداد است و به گیمنازیوم می‌رود، هر چه شما توصیه کنید»، می‌گوید.

„Das ist leider nicht in allen Bundesländern möglich“, erwidert Frau Schneider ruhig.🔊

«متأسفانه این در همه‌ی ایالت‌ها ممکن نیست»، خانم اشنایدر آرام پاسخ می‌دهد.

„Aber auch dort, wo die Eltern entscheiden, sollte man die Meinung der Lehrer ernst nehmen.“🔊

«ولی حتی آنجا که اولیا تصمیم می‌گیرند، باید نظر معلم‌ها را جدی گرفت.»

Eine Mutter neben ihm nickt, eine andere schüttelt den Kopf.🔊

مادری کنارش سر تکان می‌دهد و مادر دیگری سرش را به نشانه‌ی مخالفت تکان می‌دهد.

„Es geht nicht um den Ehrgeiz der Eltern, sondern um das Wohl des Kindes“, sagt sie.🔊

«موضوع جاه‌طلبی اولیا نیست، بلکه صلاح بچه است»، می‌گوید.

Der Vater wird lauter, und für einen Moment ist die Stimmung angespannt.🔊

پدر صدایش را بلندتر می‌کند و لحظه‌ای فضا تنش‌آلود می‌شود.

Herr Fischer hebt beide Hände und bittet um Ruhe.🔊

آقای فیشر هر دو دست را بالا می‌برد و آرامش می‌خواهد.

„Bitte lassen Sie uns respektvoll miteinander reden“, sagt er. „Wir sitzen alle im selben Boot.“🔊

«لطفاً با احترام با هم حرف بزنیم»، می‌گوید. «همه‌ی ما در یک قایق نشسته‌ایم.»

„Jeder von uns will das Beste für sein Kind, nur der Weg kann unterschiedlich sein.“🔊

«هر کدام از ما بهترین‌ها را برای بچه‌اش می‌خواهد، فقط راه می‌تواند متفاوت باشد.»

Der Vater setzt sich wieder und murmelt eine Entschuldigung.🔊

پدر دوباره می‌نشیند و زیر لب عذرخواهی می‌کند.

Ich bewundere, wie ruhig Herr Fischer und Frau Schneider bleiben.🔊

تحسین می‌کنم که آقای فیشر و خانم اشنایدر چقدر آرام می‌مانند.

Aus dem Streit lerne ich etwas, was in keinem Buch steht: Auch deutsche Eltern haben Angst um ihre Kinder.🔊

از این بحث چیزی یاد می‌گیرم که در هیچ کتابی نیست: والدین آلمانی هم برای بچه‌هایشان می‌ترسند.

Die Pause — زنگ تفریح

Frau Schneider verkündet eine Pause von zehn Minuten.🔊

خانم اشنایدر یک استراحت ده دقیقه‌ای اعلام می‌کند.

Auf einem Tisch stehen Kaffee, Tee, Wasser und ein Teller mit Keksen.🔊

روی یک میز قهوه، چای، آب و یک بشقاب بیسکویت هست.

Ich nehme mir einen Becher Tee und bleibe unsicher am Rand stehen.🔊

یک لیوان چای برمی‌دارم و با ناامنی کنار می‌ایستم.

„Hallo, ich bin Anja, die Mutter von Emil“, sagt eine Frau mit roten Locken.🔊

«سلام، من آنیا هستم، مادر امیل»، زنی با فرهای قرمز می‌گوید.

„Emil ist Armans bester Freund, glaube ich. Die beiden sind unzertrennlich.“🔊

«امیل بهترین دوست آرمان است، فکر کنم. آن دو جدایی‌ناپذیرند.»

„Ja, Arman erzählt jeden Tag von ihm“, sage ich und freue mich über das Gespräch.🔊

«بله، آرمان هر روز از او تعریف می‌کند»، می‌گویم و از این گفت‌وگو خوشحال می‌شوم.

Anja erzählt, dass Emil gern aufs Gymnasium gehen möchte, aber unsicher ist.🔊

آنیا می‌گوید امیل دوست دارد به گیمنازیوم برود، ولی مطمئن نیست.

„Vielleicht sollten die beiden Jungs zusammen lernen“, schlägt sie vor.🔊

«شاید آن دو پسر باید با هم درس بخوانند»، پیشنهاد می‌دهد.

„Das wäre wunderbar“, sage ich. „Sie könnten sich gegenseitig helfen.“🔊

«عالی می‌شد»، می‌گویم. «می‌توانند به هم کمک کنند.»

Wir tauschen Telefonnummern aus und versprechen, uns bald zu melden.🔊

شماره‌ها را رد و بدل می‌کنیم و قول می‌دهیم به‌زودی تماس بگیریم.

Mit einem Mal fühle ich mich nicht mehr wie eine Außenseiterin, sondern wie eine Mutter unter Müttern.🔊

ناگهان دیگر خودم را غریبه حس نمی‌کنم، بلکه مادری میان مادرها.

Frau Yilmaz hatte recht: Mit der Zeit gewöhnt man sich an alles.🔊

خانم ییلماز حق داشت: با گذشت زمان آدم به همه‌چیز عادت می‌کند.

Die Klassenfahrt — اردوی کلاس

Nach der Pause kommt die Klassenfahrt an die Reihe.🔊

بعد از زنگ تفریح نوبت اردوی کلاس می‌رسد.

Im Mai soll die Klasse für drei Tage in eine Jugendherberge im Wald fahren.🔊

قرار است در ماه مه کلاس سه روز به یک مهمان‌خانه‌ی جوانان در جنگل برود.

Die Kinder werden dort wandern, Spiele spielen und abends am Lagerfeuer sitzen.🔊

بچه‌ها آنجا کوهنوردی می‌کنند، بازی می‌کنند و شب‌ها کنار آتش می‌نشینند.

„Die Kosten betragen etwa neunzig Euro pro Kind“, sagt Frau Schneider.🔊

«هزینه حدود نود یورو برای هر بچه است»، خانم اشنایدر می‌گوید.

„Wenn das für eine Familie ein Problem ist, sprechen Sie bitte mit mir. Es gibt Zuschüsse.“🔊

«اگر این برای خانواده‌ای مشکل است، لطفاً با من صحبت کنید. کمک‌هزینه وجود دارد.»

Mehrere Eltern atmen hörbar aus.🔊

چند نفر از اولیا صدادار نفس بیرون می‌دهند.

Ich überlege, ob Arman schon bereit ist, drei Nächte ohne uns zu verbringen.🔊

فکر می‌کنم آیا آرمان آماده است سه شب را بدون ما بگذراند.

Er war noch nie ohne Familie über Nacht weg.🔊

او هرگز بدون خانواده شب را بیرون نمانده بود.

„Die meisten Kinder haben vorher Angst, aber danach wollen sie am liebsten gar nicht mehr nach Hause“, lacht Frau Schneider.🔊

«بیشتر بچه‌ها از قبل می‌ترسند، اما بعد ترجیح می‌دهند اصلاً به خانه برنگردند»، خانم اشنایدر می‌خندد.

Ich lächele und beschließe, mit Arman in Ruhe darüber zu sprechen.🔊

لبخند می‌زنم و تصمیم می‌گیرم با آرمان با آرامش درباره‌اش صحبت کنم.

Der Abend neigt sich dem Ende zu, und die Stühle werden unruhig.🔊

شب رو به پایان می‌رود و صندلی‌ها ناآرام می‌شوند.

Frau Schneider bedankt sich bei allen und wünscht uns einen guten Heimweg.🔊

خانم اشنایدر از همه تشکر می‌کند و راه خوبی برایمان آرزو می‌کند.

Das Einzelgespräch — گفت‌وگوی تک‌نفره

Gerade will ich gehen, da ruft mich Frau Schneider zurück.🔊

می‌خواهم بروم که خانم اشنایدر مرا صدا می‌زند.

„Haben Sie noch fünf Minuten?“, fragt sie.🔊

«پنج دقیقه وقت دارید؟»، می‌پرسد.

Mein Herz klopft, denn ich fürchte schlechte Nachrichten.🔊

قلبم می‌تپد، چون از خبرهای بد می‌ترسم.

„Keine Sorge“, sagt sie, „ich wollte Ihnen nur sagen, wie gern ich Arman in meiner Klasse habe.“🔊

«نگران نباشید»، می‌گوید، «فقط می‌خواستم بگویم چقدر دوست دارم آرمان در کلاسم باشد.»

„Er ist hilfsbereit, neugierig und sehr beliebt bei den anderen Kindern.“🔊

«او کمک‌رسان، کنجکاو و در میان بچه‌های دیگر بسیار محبوب است.»

„Vor Kurzem hat er einem Mädchen geholfen, das gestolpert war. Niemand hatte ihn darum gebeten.“🔊

«چندی پیش به دختری که زمین خورده بود کمک کرد. هیچ‌کس از او نخواسته بود.»

Meine Augen werden feucht, aber ich versuche, mich zusammenzureißen.🔊

چشم‌هایم نم می‌گیرد، اما سعی می‌کنم خودم را جمع کنم.

„Ich glaube, dass er auch auf dem Gymnasium zurechtkommen könnte“, fährt sie fort.🔊

«فکر می‌کنم او می‌تواند در گیمنازیوم هم از پس کارها برآید»، ادامه می‌دهد.

„Er muss nur mehr Selbstvertrauen in seine Sprache bekommen.“🔊

«فقط باید به زبانش اعتماد به نفس بیشتری پیدا کند.»

„Ermutigen Sie ihn, möglichst viel zu lesen und laut zu sprechen.“🔊

«تشویقش کنید تا می‌شود زیاد بخواند و بلند حرف بزند.»

Ich bedanke mich herzlich und verspreche, zu Hause jeden Abend mit ihm zu lesen.🔊

صمیمانه تشکر می‌کنم و قول می‌دهم هر شب در خانه با او بخوانم.

Beim Hinausgehen spüre ich, wie leicht mein Körper geworden ist.🔊

هنگام بیرون رفتن حس می‌کنم بدنم چقدر سبک شده است.

Der Heimweg — راه خانه

Draußen ist es kalt geworden, und die Luft riecht nach nassem Laub.🔊

بیرون سرد شده و هوا بوی برگ خیس می‌دهد.

An der Straßenecke sehe ich eine bekannte Gestalt: Kaveh wartet auf mich.🔊

سر نبش خیابان یک چهره‌ی آشنا می‌بینم: کاوه منتظر من است.

„Ich habe früher Schluss gemacht“, sagt er. „Ich wollte unbedingt wissen, wie es war.“🔊

«زودتر کار را تمام کردم»، می‌گوید. «حتماً می‌خواستم بدانم چطور بود.»

Wir gehen nebeneinander durch die dunklen Straßen, und ich erzähle ihm alles.🔊

کنار هم از خیابان‌های تاریک می‌گذریم و من همه‌چیز را برایش تعریف می‌کنم.

Er hört zu, ohne mich zu unterbrechen, und stellt nur wenige Fragen.🔊

او گوش می‌دهد بی‌آنکه حرفم را قطع کند و فقط چند پرسش می‌پرسد.

„Das klingt eigentlich sehr beruhigend“, sagt er schließlich.🔊

«در واقع خیلی آرامش‌بخش به نظر می‌رسد»، سرانجام می‌گوید.

„Ich hatte Angst, dass Arman Probleme in der Schule hat, aber das scheint nicht der Fall zu sein.“🔊

«می‌ترسیدم آرمان در مدرسه مشکل داشته باشد، اما به نظر نمی‌رسد این‌طور باشد.»

„Und das Gymnasium?“, frage ich.🔊

«و گیمنازیوم؟»، می‌پرسم.

„Das müssen wir in Ruhe entscheiden“, antwortet er. „Aber wir sollten auch Arman fragen.“🔊

«باید با آرامش تصمیم بگیریم»، جواب می‌دهد. «ولی باید از آرمان هم بپرسیم.»

Ich nicke, denn er hat recht: Es geht schließlich um sein Leben.🔊

سر تکان می‌دهم، چون حق با اوست: بالاخره موضوع زندگی خود اوست.

Zu Hause brennt noch Licht in Armans Zimmer, obwohl er längst schlafen sollte.🔊

در خانه هنوز در اتاق آرمان چراغ روشن است، با اینکه باید خیلی وقت پیش می‌خوابید.

Wir müssen beide lächeln und schleichen auf Zehenspitzen den Flur entlang.🔊

هر دو لبخند می‌زنیم و روی نوک پا از راهرو می‌گذریم.

Das Gespräch zu Hause — گفت‌وگو در خانه

Am Freitagabend setzen wir uns zu dritt an den Küchentisch.🔊

جمعه شب سه نفری پشت میز آشپزخانه می‌نشینیم.

Ich erkläre Arman, was ich am Elternabend gelernt habe.🔊

به آرمان توضیح می‌دهم در جلسه‌ی اولیا چه یاد گرفته‌ام.

Er hört aufmerksam zu und malt dabei Kreise auf ein Blatt Papier.🔊

با دقت گوش می‌دهد و در همان حال روی یک برگه دایره می‌کشد.

„Und was möchtest du nach der vierten Klasse machen?“, fragt Kaveh.🔊

«و تو بعد از کلاس چهارم می‌خواهی چه کنی؟»، کاوه می‌پرسد.

Arman zuckt mit den Schultern: „Ich will einfach bei Emil bleiben.“🔊

آرمان شانه بالا می‌اندازد: «فقط می‌خواهم پیش امیل بمانم.»

„Emil geht aufs Gymnasium, glaube ich.“🔊

«فکر کنم امیل به گیمنازیوم می‌رود.»

Kaveh und ich tauschen einen Blick, denn das kommt uns gelegen.🔊

کاوه و من نگاهی رد و بدل می‌کنیم، چون این به ما می‌آید.

„Aber das Gymnasium ist anstrengender“, sage ich vorsichtig. „Du müsstest mehr lernen.“🔊

«اما گیمنازیوم سخت‌تر است»، با احتیاط می‌گویم. «باید بیشتر درس بخوانی.»

„Ich weiß“, sagt er, „aber ich schaffe das. Mathe ist leicht, und Deutsch lerne ich jeden Tag besser.“🔊

«می‌دانم»، می‌گوید، «اما از پسش برمی‌آیم. ریاضی آسان است و آلمانی را هر روز بهتر یاد می‌گیرم.»

Ich bin überrascht, wie erwachsen er klingt.🔊

تعجب می‌کنم که چقدر بزرگ‌ترانه حرف می‌زند.

„Dann machen wir einen Plan“, schlägt Kaveh vor. „Jeden Abend lesen wir zusammen zwanzig Minuten.“🔊

«پس یک برنامه می‌ریزیم»، کاوه پیشنهاد می‌کند. «هر شب با هم بیست دقیقه می‌خوانیم.»

„Und wenn es zu schwer wird, können wir immer noch umplanen“, füge ich hinzu.🔊

«و اگر خیلی سخت شد، همیشه می‌توانیم برنامه را عوض کنیم»، اضافه می‌کنم.

Arman strahlt, als hätten wir ihm ein Geschenk gemacht.🔊

آرمان برق می‌زند، انگار به او هدیه داده‌ایم.

Der Förderunterricht — کلاس تقویتی

In der Woche darauf melde ich Arman im Förderunterricht an.🔊

هفته‌ی بعد آرمان را در کلاس تقویتی ثبت‌نام می‌کنم.

Der Kurs findet dienstags und donnerstags nach dem Unterricht statt.🔊

دوره سه‌شنبه‌ها و پنجشنبه‌ها بعد از درس برگزار می‌شود.

Das Anmeldeformular ist nur eine Seite lang und leicht auszufüllen.🔊

فرم ثبت‌نام فقط یک صفحه است و پر کردنش آسان است.

Ich schreibe unter „Muttersprache“ das Wort Persisch und unter „Weitere Sprachen“ Deutsch und etwas Englisch.🔊

زیر «زبان مادری» کلمه‌ی فارسی و زیر «زبان‌های دیگر» آلمانی و کمی انگلیسی می‌نویسم.

Frau Schneider nimmt das Formular lächelnd entgegen.🔊

خانم اشنایدر فرم را لبخندزنان می‌گیرد.

„Zweisprachigkeit ist eine Stärke, keine Schwäche“, sagt sie zum Abschied.🔊

«دوزبانگی یک نقطه‌ی قوت است، نه ضعف»، هنگام خداحافظی می‌گوید.

Diesen Satz werde ich nie vergessen.🔊

این جمله را هرگز فراموش نخواهم کرد.

Am Abend erzähle ich Arman davon, und er antwortet stolz: „Ich kann zwei Sprachen. Emil kann nur eine.“🔊

شب برای آرمان تعریف می‌کنم و او با افتخار جواب می‌دهد: «من دو زبان بلدم. امیل فقط یکی.»

Wir lachen beide, und ich nehme ihn fest in den Arm.🔊

هر دو می‌خندیم و او را محکم بغل می‌کنم.

Draußen regnet es in Strömen, aber in der Küche ist es warm und hell.🔊

بیرون سیل‌آسا باران می‌بارد، اما در آشپزخانه گرم و روشن است.

Eine Woche später — یک هفته بعد

Eine Woche später ruft mich Herr Fischer an.🔊

یک هفته بعد آقای فیشر به من زنگ می‌زند.

„Wir suchen jemanden, der beim Schulfest mit anpackt“, sagt er.🔊

«دنبال کسی هستیم که در جشن مدرسه دست به کار شود»، می‌گوید.

„Frau Schneider hat Sie empfohlen.“🔊

«خانم اشنایدر شما را معرفی کرده.»

Ich bin überrascht und gerührt zugleich.🔊

هم‌زمان تعجب کرده‌ام و متأثر شده‌ام.

Vor einem Monat habe ich noch nicht einmal gewusst, was ein Elternvertreter ist.🔊

یک ماه پیش هنوز حتی نمی‌دانستم نماینده‌ی اولیا چیست.

Jetzt soll ich selbst helfen, ein Fest zu organisieren.🔊

حالا باید خودم کمک کنم یک جشن سازمان داده شود.

„Ich komme gern“, antworte ich, „aber mein Deutsch ist nicht perfekt.“🔊

«با کمال میل می‌آیم»، جواب می‌دهم، «ولی آلمانی‌ام کامل نیست.»

„Das ist völlig egal“, sagt Herr Fischer lachend. „Wir brauchen Hände, keine Grammatik.“🔊

«اصلاً مهم نیست»، آقای فیشر می‌خندد. «ما دست می‌خواهیم، نه گرامر.»

Ich lege auf und lächle den ganzen Abend lang.🔊

گوشی را می‌گذارم و تمام شب لبخند می‌زنم.

Es ist ein seltsames Gefühl, plötzlich Teil einer Gemeinschaft zu sein.🔊

حس عجیبی است که ناگهان بخشی از یک جامعه باشی.

In meinem Notizblock steht jetzt unter dem Wort Elternvertreter kein Fragezeichen mehr.🔊

در دفترچه‌ام حالا زیر کلمه‌ی Elternvertreter دیگر علامت سؤال نیست.

Was ich gelernt habe — آنچه یاد گرفتم

Am Ende des Monats schreibe ich eine Liste mit den wichtigsten Dingen, die ich gelernt habe.🔊

پایان ماه فهرستی از مهم‌ترین چیزهایی که یاد گرفته‌ام می‌نویسم.

Erstens: Fragen zu stellen ist keine Schwäche, sondern ein Zeichen von Interesse.🔊

اول: پرسیدن نشانه‌ی ضعف نیست، بلکه نشانه‌ی علاقه است.

Zweitens: Lehrer sind Partner, keine Gegner.🔊

دوم: معلم‌ها شریک‌اند، نه حریف.

Drittens: Es gibt viele Wege zum Ziel, und kein Weg ist endgültig.🔊

سوم: راه‌های زیادی به مقصد هست و هیچ راهی نهایی نیست.

Viertens: Auch fremde Eltern haben dieselben Sorgen wie ich.🔊

چهارم: والدین غریبه هم همان نگرانی‌های مرا دارند.

Fünftens: Mit Mut, einem Block und einem Kugelschreiber kommt man weit.🔊

پنجم: با شجاعت، یک دفترچه و یک خودکار می‌شود راه زیادی رفت.

Ich hänge die Liste an den Kühlschrank, neben Armans Zeichnung.🔊

فهرست را به یخچال کنار نقاشی آرمان می‌چسبانم.

Arman bleibt davor stehen und liest sie halblaut.🔊

آرمان جلوی آن می‌ایستد و نیمه‌بلند می‌خواند.

„Mama, das kannst du an die Schule schicken“, sagt er. „Das hilft auch den anderen Eltern.“🔊

«مامان، این را می‌توانی به مدرسه بفرستی»، می‌گوید. «به اولیای دیگر هم کمک می‌کند.»

Ich denke darüber nach und beschließe, dass er recht hat.🔊

فکر می‌کنم و تصمیم می‌گیرم حق با اوست.