Verlaufen in der Stadt

Der Termin — قرار ملاقات

Am Montagmorgen wache ich früh auf, weil ich heute einen wichtigen Termin habe.🔊

صبح دوشنبه زود بیدار می‌شوم، چون امروز یک قرار مهم دارم.

Mein Termin im Bürgeramt ist, glaube ich, um zehn Uhr.🔊

فکر می‌کنم قرارم در بورگرامت ساعت ده است.

Dort will ich meine neue Adresse anmelden.🔊

آنجا می‌خواهم نشانی جدیدم را ثبت کنم.

Das Amt liegt in einem Stadtteil, den ich noch nicht kenne.🔊

این اداره در محله‌ای است که هنوز نمی‌شناسم.

Reza muss leider arbeiten und kann mich nicht begleiten.🔊

رضا متأسفانه باید کار کند و نمی‌تواند همراهم بیاید.

„Das schaffst du allein“, sagt er und gibt mir einen Kaffee.🔊

«تو خودت از پسش برمی‌آیی»، می‌گوید و یک قهوه به من می‌دهد.

Ich packe meinen Pass, den Mietvertrag und die Einladung in die Tasche.🔊

پاسپورت، قرارداد اجاره و دعوت‌نامه را در کیفم می‌گذارم.

Dann überlege ich kurz: Soll ich die Bahn nehmen oder zu Fuß gehen?🔊

بعد کمی فکر می‌کنم: با قطار بروم یا پیاده؟

Auf dem Stadtplan sieht der Weg nicht weit aus.🔊

روی نقشه‌ی شهر راه دور به نظر نمی‌رسد.

Also entscheide ich mich für den Spaziergang, denn das Wetter ist schön.🔊

پس پیاده‌روی را انتخاب می‌کنم، چون هوا خوب است.

Eine neue Gegend — منطقه‌ای جدید

Um halb neun verlasse ich das Haus.🔊

ساعت هشت و نیم از خانه بیرون می‌روم.

Zuerst gehe ich die Hauptstraße entlang, bis ich an eine große Kreuzung komme.🔊

اول در امتداد خیابان اصلی می‌روم تا به یک چهارراه بزرگ می‌رسم.

An der Kreuzung muss ich nach rechts abbiegen.🔊

سر چهارراه باید به راست بپیچم.

Danach soll ich an einer Kirche vorbeigehen.🔊

بعد از آن باید از کنار یک کلیسا رد شوم.

Das habe ich mir auf dem Plan gemerkt.🔊

این را روی نقشه به خاطر سپرده‌ام.

Die Straßen hier sind breiter und ruhiger als in meinem Viertel.🔊

خیابان‌های اینجا از محله‌ی من عریض‌تر و آرام‌تر هستند.

Es gibt viele alte Häuser mit kleinen Balkonen und bunten Blumen.🔊

خانه‌های قدیمی زیادی با بالکن‌های کوچک و گل‌های رنگارنگ هست.

Ich laufe schnell, weil ich nicht zu spät kommen möchte.🔊

تند راه می‌روم، چون نمی‌خواهم دیر برسم.

Nach zwanzig Minuten bin ich aber nicht mehr sicher, ob ich richtig gehe.🔊

اما بعد از بیست دقیقه دیگر مطمئن نیستم که درست می‌روم یا نه.

Die Kirche sehe ich nirgendwo.🔊

کلیسا را هیچ‌جا نمی‌بینم.

Der Akku ist leer — باتری تمام شد

Ich hole mein Handy aus der Tasche, um die Karte noch einmal anzuschauen.🔊

گوشی‌ام را از کیف درمی‌آورم تا نقشه را یک بار دیگر نگاه کنم.

Aber der Bildschirm ist schwarz.🔊

اما صفحه سیاه است.

Ich drücke auf den Knopf, doch nichts passiert.🔊

دکمه را فشار می‌دهم، ولی هیچ اتفاقی نمی‌افتد.

Der Akku ist leer!🔊

باتری تمام شده!

Gestern Abend habe ich vergessen, das Handy aufzuladen.🔊

دیشب فراموش کردم گوشی را شارژ کنم.

Ich ärgere mich über mich selbst.🔊

از دست خودم عصبانی می‌شوم.

Ein Ladekabel habe ich leider nicht dabei.🔊

متأسفانه کابل شارژ همراهم نیست.

Jetzt habe ich weder eine Karte noch eine Telefonnummer.🔊

حالا نه نقشه دارم نه شماره تلفن.

Ich atme tief durch und versuche, ruhig zu bleiben.🔊

نفس عمیقی می‌کشم و سعی می‌کنم آرام بمانم.

Es ist schon Viertel nach neun, und ich glaube, mein Termin beginnt um zehn.🔊

ساعت نه و ربع است و فکر می‌کنم قرارم ساعت ده شروع می‌شود.

Ich habe mich verlaufen — گم شده‌ام

Ich stehe an einer Straße, die ich nicht kenne.🔊

کنار خیابانی ایستاده‌ام که نمی‌شناسم.

Auf dem Schild lese ich: Lindenweg.🔊

روی تابلو می‌خوانم: «لیندن‌وگ».

Diesen Namen habe ich auf dem Plan nicht gesehen.🔊

این اسم را روی نقشه ندیده بودم.

Ich habe mich also verlaufen.🔊

پس گم شده‌ام.

Früher hat mich das sehr nervös gemacht.🔊

قبلاً این موضوع مرا خیلی دستپاچه می‌کرد.

Als ich vor zwei Jahren nach Deutschland gekommen bin, habe ich mich fast jeden Tag verirrt.🔊

وقتی دو سال پیش به آلمان آمدم، تقریباً هر روز راه را گم می‌کردم.

Wenn ich nervös bin, vergesse ich sogar die einfachsten Wörter.🔊

وقتی عصبی هستم، حتی ساده‌ترین کلمه‌ها را هم فراموش می‌کنم.

Heute weiß ich: Man darf Fragen stellen, und die meisten Leute helfen gern.🔊

امروز می‌دانم: می‌شود سؤال کرد و بیشتر مردم با میل کمک می‌کنند.

Trotzdem fällt es mir nicht leicht, Fremde anzusprechen.🔊

با این حال برایم آسان نیست که با غریبه‌ها صحبت را شروع کنم.

Ich überlege, wen ich fragen kann.🔊

فکر می‌کنم از چه کسی می‌توانم بپرسم.

Neben mir geht ein älterer Mann mit einem kleinen Hund.🔊

کنار من پیرمردی با یک سگ کوچک راه می‌رود.

Die erste Frage — اولین پرسش

„Entschuldigung, können Sie mir bitte helfen?“, frage ich.🔊

«ببخشید، می‌توانید لطفاً کمکم کنید؟»، می‌پرسم.

„Ich suche das Bürgeramt. Es soll hier in der Nähe sein.“🔊

«دنبال بورگرامت می‌گردم. قرار است همین نزدیکی باشد.»

Der Mann überlegt einen Moment.🔊

مرد لحظه‌ای فکر می‌کند.

„Das Bürgeramt? Da sind Sie ganz falsch“, sagt er freundlich.🔊

«بورگرامت؟ شما کاملاً اشتباه آمده‌اید»، با مهربانی می‌گوید.

„Sie sind zu weit nach Norden gelaufen.“🔊

«شما خیلی به سمت شمال آمده‌اید.»

„Gehen Sie hier geradeaus bis zur Ampel. Dort biegen Sie links ab.“🔊

«از اینجا مستقیم بروید تا چراغ راهنما. آنجا به چپ بپیچید.»

„Dann gehen Sie an der Apotheke vorbei und nehmen die zweite Straße rechts.“🔊

«بعد از کنار داروخانه رد شوید و دومین خیابان را به سمت راست بروید.»

Ich versuche, mir alles zu merken, aber das ist ziemlich viel.🔊

سعی می‌کنم همه‌چیز را به خاطر بسپارم، اما خیلی زیاد است.

„Könnten Sie das bitte noch einmal langsam sagen?“, bitte ich.🔊

«ممکن است لطفاً یک بار دیگر آهسته بگویید؟»، خواهش می‌کنم.

Er lacht und wiederholt alles ganz langsam.🔊

می‌خندد و همه‌چیز را کاملاً آهسته تکرار می‌کند.

„Vielen Dank, das ist sehr nett von Ihnen“, sage ich.🔊

«خیلی ممنون، لطف شما زیاد است»، می‌گویم.

Eine falsche Richtung — جهت اشتباه

Ich gehe los und zähle die Straßen.🔊

راه می‌افتم و خیابان‌ها را می‌شمارم.

An der Ampel biege ich links ab, so wie der Mann es gesagt hat.🔊

سر چراغ راهنما همان‌طور که مرد گفته بود به چپ می‌پیچم.

Die Apotheke finde ich sofort, weil sie ein großes grünes Kreuz hat.🔊

داروخانه را فوراً پیدا می‌کنم، چون یک صلیب سبز بزرگ دارد.

Dann gehe ich in die zweite Straße rechts.🔊

بعد وارد دومین خیابان سمت راست می‌شوم.

Aber diese Straße endet vor einer Baustelle.🔊

اما این خیابان جلوی یک کارگاه ساختمانی تمام می‌شود.

Ein Zaun versperrt den Weg, und ein Schild sagt: Durchgang verboten.🔊

یک نرده راه را می‌بندد و تابلویی می‌گوید: عبور ممنوع.

Hat der Mann sich geirrt, oder habe ich mich verzählt?🔊

آیا مرد اشتباه کرده بود یا من درست نشمرده‌ام؟

Wahrscheinlich war die erste Straße nur ein kleiner Weg, und ich habe sie nicht mitgezählt.🔊

احتمالاً اولین خیابان فقط یک راه کوچک بود و من آن را نشمرده‌ام.

Ich gehe zurück und versuche es in der dritten Straße.🔊

برمی‌گردم و در خیابان سوم امتحان می‌کنم.

Mein Herz schlägt schneller, denn es ist schon zwanzig vor zehn.🔊

قلبم تندتر می‌زند، چون ساعت ده به بیست مانده است.

Die Bäckerin — نانوا

Neben der Straße sehe ich eine kleine Bäckerei.🔊

کنار خیابان یک نانوایی کوچک می‌بینم.

Es riecht nach frischem Brot und Kaffee.🔊

بوی نان تازه و قهوه می‌آید.

Ich gehe hinein, weil ich dort sicher jemanden fragen kann.🔊

داخل می‌روم، چون آنجا حتماً می‌توانم از کسی بپرسم.

Hinter der Theke steht eine junge Frau mit einer weißen Schürze.🔊

پشت پیشخوان زنی جوان با پیش‌بند سفید ایستاده است.

„Guten Morgen! Was darf es sein?“, fragt sie.🔊

«صبح بخیر! چه میل دارید؟»، می‌پرسد.

„Ich möchte nichts kaufen, ich brauche nur den Weg zum Bürgeramt“, antworte ich.🔊

«چیزی نمی‌خواهم بخرم، فقط راه بورگرامت را لازم دارم»، جواب می‌دهم.

„Ach so, das ist gar nicht weit!“, sagt sie.🔊

«آهان، اصلاً دور نیست!»، می‌گوید.

„Gehen Sie über die Straße und dann durch den kleinen Park.“🔊

«از خیابان رد شوید و بعد از میان پارک کوچک بروید.»

„Auf der anderen Seite sehen Sie ein gelbes Gebäude.“🔊

«آن طرف پارک یک ساختمان زرد می‌بینید.»

„Das Bürgeramt ist das graue Haus daneben. Sie können es nicht verpassen.“🔊

«بورگرامت ساختمان خاکستری کنار آن است. نمی‌شود آن را ندید.»

Zum Dank kaufe ich doch ein Brötchen.🔊

برای تشکر بالاخره یک نان کوچک می‌خرم.

Die Bäckerin lächelt und wünscht mir viel Glück.🔊

نانوا لبخند می‌زند و برایم آرزوی موفقیت می‌کند.

Im Park — در پارک

Ich laufe über die Straße und gehe in den Park.🔊

از خیابان رد می‌شوم و وارد پارک می‌شوم.

Im Park gibt es viele Wege, und alle sehen gleich aus.🔊

در پارک راه‌های زیادی هست و همه شبیه هم‌اند.

Zwischen den Bäumen stehen Bänke, und auf einer Bank sitzt ein Mädchen.🔊

بین درخت‌ها نیمکت‌هایی هست و روی یکی از آن‌ها دختری نشسته است.

Es liest ein Buch und trinkt Tee.🔊

کتابی می‌خواند و چای می‌نوشد.

Ich gehe an dem Teich vorbei und über eine kleine Brücke.🔊

از کنار برکه رد می‌شوم و از روی یک پل کوچک می‌گذرم.

Auf dem Teich schwimmen Enten, und ein Kind wirft Brot ins Wasser.🔊

روی برکه اردک‌ها شنا می‌کنند و بچه‌ای نان به آب می‌اندازد.

Für einen Moment vergesse ich meinen Stress.🔊

لحظه‌ای استرسم را فراموش می‌کنم.

Hinter der Brücke teilt sich der Weg in zwei Wege.🔊

پشت پل راه به دو راه تقسیم می‌شود.

Ich nehme den linken, ohne lange nachzudenken.🔊

بدون این‌که زیاد فکر کنم، راه چپ را انتخاب می‌کنم.

Dann sehe ich auf meine Uhr: Es ist fünf vor zehn.🔊

بعد به ساعتم نگاه می‌کنم: پنج دقیقه به ده مانده است.

Ich muss mich beeilen!🔊

باید عجله کنم!

Am Ausgang des Parks sehe ich kein gelbes Haus, sondern nur eine laute Straße.🔊

در خروجی پارک خانه‌ی زردی نمی‌بینم، فقط یک خیابان شلوغ و پرسروصدا.

„Wo ist denn das gelbe Gebäude?“, murmele ich.🔊

«ساختمان زرد کجاست؟»، زیر لب می‌گویم.

Der Student — دانشجو

Auf einem Fahrrad kommt ein junger Mann vorbei.🔊

مرد جوانی با دوچرخه می‌رسد.

Ich winke und rufe: „Entschuldigung, haben Sie einen Moment Zeit?“🔊

دست تکان می‌دهم و صدا می‌زنم: «ببخشید، یک لحظه وقت دارید؟»

Er bremst und steigt ab.🔊

ترمز می‌کند و پیاده می‌شود.

„Mein Handy ist leer, und ich suche das Bürgeramt“, erkläre ich.🔊

«گوشی‌ام خاموش شده و دنبال بورگرامت می‌گردم»، توضیح می‌دهم.

„Kein Problem, ich schaue schnell auf meiner Karte nach“, sagt er.🔊

«مشکلی نیست، سریع روی نقشه‌ام نگاه می‌کنم»، می‌گوید.

Er tippt auf sein Handy und zeigt mir den Bildschirm.🔊

روی گوشی‌اش می‌زند و صفحه را به من نشان می‌دهد.

„Sie sind aus dem falschen Ausgang gegangen.“🔊

«شما از خروجی اشتباه بیرون آمده‌اید.»

„Das Bürgeramt ist auf der anderen Seite vom Park, ungefähr fünfhundert Meter von hier.“🔊

«بورگرامت آن طرف پارک است، حدود پانصد متر از اینجا.»

„Gehen Sie durch den Park zurück und dann rechts, neben dem gelben Kindergarten.“🔊

«از میان پارک برگردید و بعد به راست بروید، کنار مهدکودک زرد.»

Ich lache erleichtert, denn jetzt verstehe ich alles.🔊

با آسودگی می‌خندم، چون حالا همه‌چیز را می‌فهمم.

„Danke schön! Sie haben mir sehr geholfen“, sage ich.🔊

«خیلی ممنون! خیلی کمکم کردید»، می‌گویم.

„Gern geschehen! Und viel Glück beim Amt“, ruft er und fährt weiter.🔊

«خواهش می‌کنم! و در اداره موفق باشید»، صدا می‌زند و می‌رود.

Die letzten Meter — آخرین متر‌ها

Ich laufe so schnell, wie ich kann.🔊

تا جایی که می‌توانم تند می‌دوم.

Meine Tasche schlägt gegen mein Bein, und das Brötchen fällt fast heraus.🔊

کیفم به پایم می‌خورد و نان تقریباً بیرون می‌افتد.

Neben dem gelben Kindergarten steht wirklich ein graues Gebäude.🔊

کنار مهدکودک زرد واقعاً یک ساختمان خاکستری هست.

Über der Tür hängt ein großes Schild: Bürgeramt.🔊

بالای در تابلوی بزرگی آویزان است: بورگرامت.

Endlich!🔊

بالاخره!

Es ist genau sieben Minuten nach zehn.🔊

دقیقاً ساعت ده و هفت دقیقه است.

Drinnen gehe ich zum Empfang und nenne meinen Namen.🔊

داخل، به پذیرش می‌روم و اسمم را می‌گویم.

Die Frau am Empfang schaut auf ihren Bildschirm.🔊

خانم پذیرش به صفحه‌ی نمایشگرش نگاه می‌کند.

„Ihr Termin ist erst um halb elf“, sagt sie.🔊

«قرار شما تازه ساعت ده و نیم است»، می‌گوید.

Ich lese die Einladung noch einmal und muss lachen.🔊

دعوت‌نامه را دوباره می‌خوانم و ناچار می‌خندم.

Ich war nicht zu spät, sondern zu früh!🔊

من دیر نیامده بودم، بلکه زود آمده بودم!

Im Wartebereich — در سالن انتظار

Ich setze mich in den Wartebereich und esse mein Brötchen.🔊

در سالن انتظار می‌نشینم و نانم را می‌خورم.

Neben mir sitzt ein Mann, der auch seine Papiere noch einmal prüft.🔊

کنارم مردی نشسته که او هم مدارکش را دوباره بررسی می‌کند.

Wir lächeln uns an, denn wir sind beide nervös.🔊

به هم لبخند می‌زنیم، چون هر دو مضطربیم.

Pünktlich um halb elf ruft eine Mitarbeiterin meine Nummer.🔊

درست ساعت ده و نیم یک کارمند شماره‌ام را صدا می‌زند.

Ich gebe ihr den Pass, den Mietvertrag und das Formular.🔊

پاسپورت، قرارداد اجاره و فرم را به او می‌دهم.

Sie prüft alles genau und stempelt dann das Formular.🔊

همه‌چیز را دقیق بررسی می‌کند و بعد فرم را مهر می‌زند.

„Das war's schon. Ihre Anmeldung ist fertig“, sagt sie.🔊

«همین بود. ثبت‌نام شما تمام شد»، می‌گوید.

Nach fünf Minuten stehe ich wieder auf der Straße.🔊

بعد از پنج دقیقه دوباره در خیابان ایستاده‌ام.

So viel Aufregung für einen kleinen Stempel!🔊

این‌همه هیجان برای یک مهر کوچک!

Was ich gelernt habe — چه یاد گرفتم

Zurück fahre ich mit dem Bus, denn ich habe genug gelaufen.🔊

با اتوبوس برمی‌گردم، چون به اندازه‌ی کافی راه رفته‌ام.

Im Bus denke ich über den Morgen nach.🔊

در اتوبوس درباره‌ی صبح فکر می‌کنم.

Ich habe einen Fehler gemacht: Ich habe mein Handy nicht aufgeladen.🔊

اشتباهی کردم: گوشی‌ام را شارژ نکردم.

Aber ich habe auch etwas gelernt.🔊

اما چیزی هم یاد گرفتم.

Wenn man sich verläuft, ist das keine Katastrophe.🔊

وقتی آدم گم می‌شود، فاجعه نیست.

Man muss nur ruhig bleiben und höflich fragen.🔊

فقط باید آرام ماند و مؤدبانه پرسید.

Drei verschiedene Menschen haben mir heute geholfen, und alle waren freundlich.🔊

امروز سه نفر مختلف به من کمک کردند و همه مهربان بودند.

Das nächste Mal lade ich mein Handy am Abend vorher auf und lese die Einladung genau.🔊

دفعه‌ی بعد شب قبل گوشی‌ام را شارژ می‌کنم و دعوت‌نامه را دقیق می‌خوانم.

Zu Hause wartet Reza schon mit dem Essen.🔊

در خانه رضا از قبل با غذا منتظر است.

„Und, wie war's?“, fragt er.🔊

«خب، چطور بود؟»، می‌پرسد.

„Ich bin zu früh angekommen, aber vorher habe ich mich dreimal verlaufen“, sage ich und lache.🔊

«زود رسیدم، ولی قبلش سه بار گم شدم»، می‌گویم و می‌خندم.

Er schüttelt den Kopf und lacht mit.🔊

سرش را تکان می‌دهد و با من می‌خندد.