Der laute Nachbar

Die erste Nacht — اولین شبِ سروصدا

Seit drei Monaten wohnen Reza und ich in einer kleinen Wohnung im dritten Stock.🔊

از سه ماه پیش رضا و من در یک آپارتمان کوچک در طبقه‌ی سوم زندگی می‌کنیم.

Die Wohnung gefällt uns sehr, weil sie hell ist und einen Balkon hat.🔊

از آپارتمان خیلی خوشمان می‌آید، چون روشن است و بالکن دارد.

Die ersten Wochen waren ruhig und schön.🔊

هفته‌های اول آرام و خوب بودند.

Dann kam eine Nacht, die ich nie vergessen werde.🔊

بعد شبی رسید که هرگز فراموش نمی‌کنم.

Es war kurz nach elf, und ich lag schon im Bett.🔊

کمی بعد از ساعت یازده بود و من دیگر در تخت بودم.

Plötzlich hörte ich laute Schritte über uns.🔊

ناگهان صدای قدم‌های بلند بالای سرمان را شنیدم.

Danach rückte jemand Stühle über den Boden, und eine Tür schlug zu.🔊

بعد کسی صندلی‌ها را روی زمین کشید و دری محکم بسته شد.

„Was ist denn da oben los?“, flüsterte ich.🔊

«بالا چه خبر است؟»، پچ‌پچ کردم.

Reza schlief tief und hörte nichts.🔊

رضا عمیق خوابیده بود و چیزی نمی‌شنید.

Erst um eins wurde es endlich still.🔊

فقط ساعت یک بالاخره ساکت شد.

Danach konnte ich lange nicht einschlafen.🔊

بعد از آن مدت طولانی نتوانستم بخوابم.

Immer wieder Lärm — بارها سروصدا

Von dieser Nacht an hörte ich den Nachbarn fast jeden Abend.🔊

از آن شب به بعد تقریباً هر شب همسایه را می‌شنیدم.

Manchmal lief der Fernseher so laut, dass die Wand zitterte.🔊

گاهی تلویزیون آن‌قدر بلند بود که دیوار می‌لرزید.

An anderen Abenden schlug er spät noch Schranktüren zu und lief hin und her.🔊

در شب‌های دیگر دیروقت هنوز درهای کمد را می‌کوبید و این‌طرف و آن‌طرف می‌رفت.

Am Wochenende hörte ich um sieben Uhr morgens den Staubsauger.🔊

آخر هفته ساعت هفت صبح صدای جاروبرقی را می‌شنیدم.

Ich wusste nicht, wer eigentlich über uns wohnte.🔊

نمی‌دانستم اصلاً چه کسی بالای ما زندگی می‌کند.

Auf dem Klingelschild stand nur ein kurzer Nachname, den ich kaum lesen konnte.🔊

روی تابلوی زنگ فقط یک نام خانوادگی کوتاه بود که به‌سختی می‌توانستم بخوانم.

Im Treppenhaus haben wir uns noch nie getroffen.🔊

در راه‌پله هنوز هرگز همدیگر را ندیده‌ایم.

Ich wollte nicht unhöflich sein, aber ich wurde jeden Tag müder.🔊

نمی‌خواستم بی‌ادب باشم، اما هر روز خسته‌تر می‌شدم.

Reza sagte zuerst: „Das ist normal in einem Altbau.“🔊

رضا اول گفت: «در یک ساختمان قدیمی این طبیعی است.»

Aber nach der dritten schlechten Woche hörte auch er die Geräusche.🔊

اما بعد از سومین هفته‌ی بد او هم صداها را شنید.

Jetzt war klar: Wir mussten etwas tun.🔊

حالا روشن بود: باید کاری می‌کردیم.

Müde im Alltag — خسته در زندگی روزمره

Am Morgen stand ich mit Kopfschmerzen auf, und der Kaffee half nicht mehr.🔊

صبح با سردرد از خواب بیدار شدم و قهوه دیگر کمکی نمی‌کرد.

Bei der Arbeit konnte ich mich kaum konzentrieren.🔊

سر کار به‌سختی می‌توانستم تمرکز کنم.

Einmal schlief ich sogar im Bus ein und verpasste meine Haltestelle.🔊

یک بار حتی در اتوبوس خوابم برد و ایستگاهم را از دست دادم.

Meine Kollegin fragte: „Du siehst so blass aus. Bist du krank?“🔊

همکارم پرسید: «خیلی رنگت پریده. مریضی؟»

„Nein, ich schlafe schlecht, weil mein Nachbar jede Nacht Lärm macht“, antwortete ich.🔊

«نه، بد می‌خوابم، چون همسایه‌ام هر شب سروصدا می‌کند»، جواب دادم.

„Hast du schon mit ihm gesprochen?“, wollte sie wissen.🔊

«با او صحبت کرده‌ای؟»، خواست بداند.

„Nein, ich habe ein bisschen Angst vor einem Streit“, gab ich zu.🔊

«نه، کمی از دعوا می‌ترسم»، اعتراف کردم.

Sie lächelte und sagte: „Meistens ist ein Gespräch viel einfacher als gedacht.“🔊

لبخند زد و گفت: «معمولاً یک گفت‌وگو خیلی ساده‌تر از چیزی است که فکرش را می‌کنیم.»

Auf dem Heimweg dachte ich lange über ihre Worte nach.🔊

در راه خانه مدت طولانی به حرف‌هایش فکر کردم.

Am Abend erzählte ich Reza davon.🔊

شب برای رضا تعریف کردم.

Wir beschlossen, am Wochenende etwas zu unternehmen.🔊

تصمیم گرفتیم آخر هفته کاری بکنیم.

Die Hausordnung — قوانین ساختمان

Am Samstagmorgen suche ich im Flur nach der Hausordnung.🔊

صبح شنبه در راهرو دنبال قوانین ساختمان می‌گردم.

Sie hängt neben den Briefkästen an der Wand.🔊

کنار صندوق‌های پستی به دیوار آویزان است.

Ich lese sie langsam und verstehe fast alles.🔊

آهسته می‌خوانم و تقریباً همه‌چیز را می‌فهمم.

Dort steht, dass man zwischen zehn Uhr abends und sechs Uhr morgens leise sein muss.🔊

آنجا نوشته که بین ساعت ده شب و شش صبح باید آرام بود.

In vielen Häusern gibt es auch eine Mittagsruhe.🔊

در خانه‌های زیادی یک زمان آرامش ظهر هم هست.

Bohren und Staubsaugen sind nur tagsüber erlaubt.🔊

دریل‌کاری و جاروبرقی کشیدن فقط در طول روز مجاز است.

Ich mache ein Foto von der Hausordnung.🔊

از قوانین ساختمان عکس می‌گیرم.

Reza kommt dazu und liest ebenfalls.🔊

رضا هم می‌آید و او هم می‌خواند.

„Du hast recht“, sagt er. „Aber wir sollten höflich bleiben.“🔊

«حق با توست»، می‌گوید. «اما باید مؤدب بمانیم.»

„Vielleicht weiß er gar nicht, wie hellhörig das Haus ist.“🔊

«شاید اصلاً نمی‌داند صدا در این ساختمان چقدر می‌پیچد.»

Das klingt vernünftig, deshalb beschließen wir, es zuerst mit einem freundlichen Zettel zu versuchen.🔊

منطقی به نظر می‌رسد، برای همین تصمیم می‌گیریم اول با یک یادداشت دوستانه امتحان کنیم.

Der Zettel — یادداشت

Wir setzen uns an den Küchentisch und schreiben den Text zusammen.🔊

پشت میز آشپزخانه می‌نشینیم و متن را با هم می‌نویسیم.

Mein erster Entwurf klingt zu streng.🔊

پیش‌نویس اولم زیادی خشک به نظر می‌رسد.

„Sie machen jeden Abend Lärm!“, steht dort, und Reza schüttelt den Kopf.🔊

آنجا نوشته: «شما هر شب سروصدا می‌کنید!» و رضا سرش را تکان می‌دهد.

„So würde ich nicht schreiben“, sagt er.🔊

«من این‌طور نمی‌نوشتم»، می‌گوید.

Also fangen wir noch einmal an.🔊

پس دوباره شروع می‌کنیم.

Am Ende steht auf dem Zettel: „Guten Tag, wir wohnen unter Ihnen. Abends hören wir oft laute Geräusche. Könnten wir kurz sprechen? Vielen Dank! Yalda und Reza.“🔊

در پایان روی یادداشت نوشته شده: «روز بخیر، ما زیر شما زندگی می‌کنیم. شب‌ها اغلب صداهای بلندی می‌شنویم. می‌توانیم کوتاه صحبت کنیم؟ خیلی ممنون! یلدا و رضا.»

Ich klebe den Zettel mit einem Stück Klebeband an seine Tür.🔊

یادداشت را با یک تکه چسب به در او می‌چسبانم.

Zwei Tage lang passiert nichts.🔊

دو روز هیچ اتفاقی نمی‌افتد.

Am dritten Tag ist der Zettel weg, aber der Nachbar meldet sich nicht.🔊

روز سوم یادداشت رفته است، اما همسایه خبری نمی‌دهد.

In der Nacht ist es wieder laut, und ich ärgere mich.🔊

شب دوباره سروصدا هست و من عصبانی می‌شوم.

Reza sagt: „Am Sonntag klingeln wir einfach bei ihm.“🔊

رضا می‌گوید: «یکشنبه ساده زنگ می‌زنیم.»

Im Treppenhaus — در راه‌پله

Am Donnerstag komme ich mit zwei schweren Einkaufstüten nach Hause.🔊

پنجشنبه با دو کیسه‌ی خرید سنگین به خانه می‌رسم.

Im zweiten Stock steht eine ältere Dame vor ihrer Tür und sucht ihren Schlüssel.🔊

در طبقه‌ی دوم خانمی مسن جلوی در خانه‌اش ایستاده و دنبال کلیدش می‌گردد.

„Kann ich Ihnen helfen?“, frage ich.🔊

«می‌توانم کمکتان کنم؟»، می‌پرسم.

„Ach, wie nett! Meine Tasche ist so voll, dass ich nichts finde“, sagt sie.🔊

«آه، چه لطفی! کیفم آن‌قدر پر است که چیزی پیدا نمی‌کنم»، می‌گوید.

Zusammen finden wir den Schlüssel unter einem Taschentuch.🔊

با هم کلید را زیر یک دستمال کاغذی پیدا می‌کنیم.

Wir kommen ins Gespräch, und ich erzähle ihr von dem Lärm.🔊

به صحبت می‌افتیم و من از سروصدا برایش تعریف می‌کنم.

„Der junge Mann über Ihnen? Der arbeitet im Krankenhaus und ist oft spät zu Hause“, sagt sie.🔊

«آن مرد جوانِ بالای سر شما؟ او در بیمارستان کار می‌کند و اغلب دیر به خانه می‌آید»، می‌گوید.

„Er grüßt immer freundlich, aber er ist ziemlich schüchtern.“🔊

«همیشه مهربانانه سلام می‌کند، اما نسبتاً خجالتی است.»

„Gehen Sie ruhig zu ihm. Ich glaube nicht, dass er böse ist.“🔊

«راحت پیشش بروید. فکر نمی‌کنم آدم بدی باشد.»

Ihre Worte beruhigen mich, und ich fühle mich mutiger.🔊

حرف‌هایش آرامم می‌کند و جسورتر می‌شوم.

Vor der Tür — جلوی در

Am Sonntag um elf Uhr stehen wir vor seiner Tür.🔊

یکشنبه ساعت یازده جلوی در او ایستاده‌ایم.

Mein Herz klopft, und meine Hände sind kalt.🔊

قلبم می‌تپد و دست‌هایم سرد است.

Reza drückt auf die Klingel.🔊

رضا زنگ را فشار می‌دهد.

Zuerst hören wir nichts, dann kommen langsame Schritte näher.🔊

اول چیزی نمی‌شنویم، بعد قدم‌های آهسته نزدیک می‌شوند.

Die Tür geht auf, und ein großer Mann steht vor uns.🔊

در باز می‌شود و مردی قدبلند جلویمان ایستاده است.

Er hat müde Augen und trägt einen alten Pullover.🔊

چشم‌هایی خسته دارد و یک پلیور کهنه پوشیده است.

„Ja, bitte?“, fragt er müde.🔊

«بله، بفرمایید؟»، با خستگی می‌پرسد.

„Guten Tag, wir sind Ihre Nachbarn von unten“, sage ich.🔊

«روز بخیر، ما همسایه‌های طبقه‌ی پایین شما هستیم»، می‌گویم.

„Haben Sie unseren Zettel gesehen?“🔊

«یادداشت ما را دیدید؟»

Sein Gesicht wird rot.🔊

صورتش سرخ می‌شود.

„Ach, Sie sind das! Ja, den Zettel habe ich gelesen, aber ich wusste nicht, was ich sagen sollte“, antwortet er.🔊

«آه، شما بودید! بله، یادداشت را خواندم، اما نمی‌دانستم چه بگویم»، جواب می‌دهد.

„Kommen Sie doch herein, ich mache uns einen Tee.“🔊

«بفرمایید داخل، برایمان چای درست می‌کنم.»

Das Gespräch — گفت‌وگو

In seiner Küche riecht es nach Kaffee und Seife.🔊

در آشپزخانه‌اش بوی قهوه و صابون می‌آید.

„Ich arbeite im Krankenhaus, meistens im Spätdienst“, erzählt er.🔊

«من در بیمارستان کار می‌کنم، بیشتر در شیفت عصر»، تعریف می‌کند.

„Ich komme erst um elf nach Hause, und dann kann ich nicht sofort schlafen.“🔊

«فقط ساعت یازده به خانه می‌رسم و بعد نمی‌توانم فوراً بخوابم.»

„Deshalb sehe ich fern und räume noch etwas auf.“🔊

«برای همین تلویزیون می‌بینم و کمی هم مرتب می‌کنم.»

„Ich wusste nicht, dass man das unten so deutlich hört.“🔊

«نمی‌دانستم که پایین این را این‌قدر واضح می‌شنوند.»

„Das tut mir wirklich leid!“🔊

«واقعاً متأسفم!»

„Danke, dass Sie so ehrlich sind“, sage ich erleichtert.🔊

«ممنون که این‌قدر صادق هستید»، با آسودگی می‌گویم.

„Wir wollen keinen Streit, wir möchten nur wieder schlafen können“, sagt Reza.🔊

«ما دعوا نمی‌خواهیم، فقط می‌خواهیم دوباره بتوانیم بخوابیم»، رضا می‌گوید.

Der Nachbar lacht kurz und sagt: „Ich verstehe das gut.“🔊

همسایه کوتاه می‌خندد و می‌گوید: «خوب می‌فهمم.»

„Aber ich muss auch etwas sagen. Ihre Waschmaschine läuft manchmal schon um sechs.“🔊

«اما من هم باید چیزی بگویم. ماشین لباس‌شویی شما گاهی از ساعت شش روشن است.»

„Das stimmt, ich wasche vor der Arbeit“, gebe ich zu.🔊

«درست است، قبل از کار لباس می‌شویم»، اعتراف می‌کنم.

Wir müssen alle lachen, weil wir uns gegenseitig gestört haben.🔊

همه‌مان مجبور می‌شویم بخندیم، چون همدیگر را اذیت کرده‌ایم.

Der Kompromiss — مصالحه

„Lassen Sie uns eine Lösung suchen“, schlägt er vor.🔊

«بیایید راه‌حلی پیدا کنیم»، پیشنهاد می‌دهد.

Wir nehmen ein Blatt Papier und schreiben alles auf.🔊

یک برگه برمی‌داریم و همه‌چیز را می‌نویسیم.

Der Nachbar will nach zehn Uhr Kopfhörer benutzen.🔊

همسایه می‌خواهد بعد از ساعت ده از هدفون استفاده کند.

Außerdem legt er einen dicken Teppich in sein Wohnzimmer.🔊

علاوه بر آن یک فرش ضخیم در اتاق نشیمنش پهن می‌کند.

Er verspricht auch, die Schranktüren leise zu schließen.🔊

قول هم می‌دهد درهای کمد را آرام ببندد.

Ich verspreche, die Waschmaschine erst nach acht Uhr anzumachen.🔊

من قول می‌دهم ماشین لباس‌شویی را زودتر از ساعت هشت روشن نکنم.

Am Wochenende verzichten wir alle bis zehn Uhr auf Staubsauger und Bohrmaschine.🔊

آخر هفته همه‌ی ما تا ساعت ده از جاروبرقی و دریل صرف‌نظر می‌کنیم.

Zum Schluss tauschen wir unsere Handynummern aus.🔊

در پایان شماره موبایل‌هایمان را رد و بدل می‌کنیم.

„Wenn es wieder zu laut ist, schicken Sie mir einfach eine Nachricht“, sagt er.🔊

«اگر دوباره زیادی پرسروصدا بود، ساده برایم پیام بفرستید»، می‌گوید.

„Das ist viel besser als ein Zettel an der Tür!“🔊

«این خیلی بهتر از یک یادداشت پشت در است!»

Die erste ruhige Nacht — اولین شب آرام

In der Nacht liege ich im Bett und höre nach oben.🔊

شب در تخت دراز کشیده‌ام و به بالا گوش می‌دهم.

Um halb elf höre ich ganz leise Schritte.🔊

ساعت ده و نیم قدم‌هایی بسیار آرام می‌شنوم.

Der Fernseher bleibt aus, oder er läuft sehr leise.🔊

تلویزیون خاموش می‌ماند یا خیلی آهسته پخش می‌شود.

Niemand schlägt eine Tür zu.🔊

کسی در را محکم نمی‌بندد.

Ich schlafe schneller ein als seit Wochen.🔊

سریع‌تر از چند هفته‌ی گذشته به خواب می‌روم.

Am nächsten Morgen wache ich ohne Kopfschmerzen auf.🔊

صبح بعد بدون سردرد بیدار می‌شوم.

Ich fühle mich ausgeruht und gut gelaunt.🔊

احساس استراحت‌کردگی و سرحالی دارم.

Beim Frühstück sagt Reza: „Der Nachbar hat sein Wort gehalten.“🔊

سر صبحانه رضا می‌گوید: «همسایه به قولش عمل کرد.»

„Und wir halten unser Wort auch“, antworte ich und schaue auf die Uhr.🔊

«و ما هم به قولمان عمل می‌کنیم»، جواب می‌دهم و به ساعت نگاه می‌کنم.

Es ist erst sieben, deshalb bleibt die Waschmaschine heute aus.🔊

فقط ساعت هفت است، برای همین امروز ماشین لباس‌شویی خاموش می‌ماند.

Eine Nachricht — یک پیام

Zwei Wochen später bekomme ich eine Nachricht von meinem Nachbarn.🔊

دو هفته بعد از همسایه‌ام یک پیام می‌گیرم.

„Hallo! Morgen habe ich Geburtstag und lade ein paar Freunde ein.“🔊

«سلام! فردا تولدم است و چند دوست را دعوت می‌کنم.»

„Es könnte etwas lauter werden. Ist das für Sie in Ordnung?“🔊

«ممکن است کمی پرسروصداتر شود. برای شما اشکالی ندارد؟»

Ich lese die Nachricht zweimal und freue mich sehr.🔊

پیام را دو بار می‌خوانم و خیلی خوشحال می‌شوم.

In meinem alten Haus hat niemand so höflich gefragt.🔊

در خانه‌ی قبلی‌ام هیچ‌کس این‌قدر مؤدبانه نمی‌پرسید.

„Natürlich ist das in Ordnung“, schreibe ich zurück.🔊

«البته اشکالی ندارد»، در جواب می‌نویسم.

„Aber bitte nicht länger als bis Mitternacht.“🔊

«فقط لطفاً بیشتر از نیمه‌شب نباشد.»

„Abgemacht! Und Sie sind herzlich eingeladen“, antwortet er sofort.🔊

«قبول! و شما هم دعوتید»، فوراً جواب می‌دهد.

Am Abend backe ich einen kleinen Kuchen und bringe ihn nach oben.🔊

شب یک کیک کوچک می‌پزم و بالا می‌برم.

Die Gäste sind nett, und wir bleiben eine Stunde.🔊

مهمان‌ها مهربانند و یک ساعت می‌مانیم.

Um halb zwölf wird die Musik leiser, und um zwölf ist wirklich alles still.🔊

ساعت یازده و نیم موسیقی آرام‌تر می‌شود و ساعت دوازده واقعاً همه‌چیز ساکت است.

Was ich gelernt habe — چه یاد گرفتم

Heute grüßen wir uns im Treppenhaus und sprechen oft kurz miteinander.🔊

امروز در راه‌پله به هم سلام می‌کنیم و اغلب کوتاه با هم حرف می‌زنیم.

Manchmal fragt er, wie unsere Woche war.🔊

گاهی می‌پرسد هفته‌ی ما چطور بوده است.

Aus einem Problem ist eine freundliche Nachbarschaft geworden.🔊

از یک مشکل، همسایگی دوستانه‌ای شده است.

Ich habe drei Dinge gelernt.🔊

سه چیز یاد گرفته‌ام.

Erstens: Man sollte zuerst freundlich sprechen, bevor man sich beschwert.🔊

اول: آدم باید قبل از شکایت کردن، دوستانه حرف بزند.

Zweitens: Oft weiß der andere gar nicht, dass er stört.🔊

دوم: اغلب طرف مقابل اصلاً نمی‌داند که مزاحم است.

Drittens: Ein Kompromiss funktioniert nur, wenn beide ein Stück nachgeben.🔊

سوم: مصالحه فقط وقتی جواب می‌دهد که هر دو طرف کمی کوتاه بیایند.

Wenn ein Gespräch nicht hilft, gibt es weitere Schritte.🔊

اگر گفت‌وگو کمک نکرد، گام‌های بعدی هم هست.

Man kann sich an die Hausverwaltung oder an den Vermieter wenden.🔊

می‌شود به مدیریت ساختمان یا مالک مراجعه کرد.

Aber in unserem Fall war das zum Glück nicht nötig.🔊

ولی در مورد ما خوشبختانه لازم نشد.

Heute Nacht schlafe ich wieder tief und fest.🔊

امشب دوباره عمیق و راحت می‌خوابم.

Und manchmal höre ich von oben leise Musik, die mir sogar gefällt.🔊

و گاهی از بالا موسیقی آرامی می‌شنوم که حتی خوشم می‌آید.