Die Anzeige — آگهی
Seit drei Monaten suche ich eine neue Wohnung.
سه ماه است دنبال یک آپارتمان تازه میگردم.
Meine alte Wohnung ist zu klein geworden, weil ich jetzt auch zu Hause arbeite.
آپارتمان قدیمیام خیلی کوچک شده، چون حالا در خانه هم کار میکنم.
Jeden Abend schaue ich auf drei verschiedene Internetseiten nach Angeboten.
هر شب در سه وبسایت مختلف دنبال آگهی میگردم.
Meistens finde ich nichts, denn die guten Wohnungen sind sofort weg.
معمولاً چیزی پیدا نمیکنم، چون آپارتمانهای خوب فوراً میروند.
Gestern Abend habe ich aber eine Anzeige gefunden, die wirklich gut aussah.
اما دیشب آگهیای پیدا کردم که واقعاً خوب به نظر میرسید.
Zwei Zimmer, fünfundfünfzig Quadratmeter, dritter Stock, mit Balkon.
دو اتاق، پنجاه و پنج متر مربع، طبقهٔ سوم، با بالکن.
Die Kaltmiete beträgt sechshundertzwanzig Euro und die Nebenkosten hundertfünfzig.
اجارهٔ خالی ششصد و بیست یورو است و هزینههای جانبی صد و پنجاه.
Ich wusste am Anfang nicht, was „Kaltmiete" und „Warmmiete" bedeuten.
اولش نمیدانستم «اجارهٔ سرد» و «اجارهٔ گرم» یعنی چه.
Mein Freund Reza hat es mir erklärt, als wir zusammen Kaffee getrunken haben.
دوستم رضا وقتی با هم قهوه میخوردیم برایم توضیحش داد.
Die Kaltmiete ist nur für die Wohnung, ohne Heizung, Wasser und Müll.
اجارهٔ سرد فقط برای خودِ خانه است، بدون شوفاژ، آب و زباله.
Die Warmmiete ist alles zusammen, und das ist die Zahl, die wirklich zählt.
اجارهٔ گرم همهاش با هم است، و همان عددی است که واقعاً مهم است.
Bei dieser Wohnung sind das also siebenhundertsiebzig Euro im Monat.
پس در این آپارتمان میشود هفتصد و هفتاد یورو در ماه.
Das ist viel Geld, aber für diese Stadt ist es ein normaler Preis.
پول زیادی است، اما برای این شهر قیمت معمولی است.
Der Anruf — تماس
In der Anzeige stand eine Telefonnummer und der Name einer Maklerin.
در آگهی یک شمارهٔ تلفن و نام یک مشاور املاک نوشته بود.
Ich habe sofort angerufen, obwohl es schon fast acht Uhr abends war.
فوراً زنگ زدم، با اینکه تقریباً ساعت هشت شب بود.
Eine Frau hat abgenommen und ziemlich müde geklungen.
خانمی جواب داد و صدایش نسبتاً خسته بود.
„Guten Abend, ich rufe wegen der Wohnung in der Lindenstraße an", habe ich gesagt.
گفتم: «عصر بخیر، دربارهٔ آپارتمان خیابان لیندن تماس میگیرم.»
„Die ist noch frei, aber wir haben schon über vierzig Anfragen", hat sie geantwortet.
جواب داد: «هنوز خالی است، ولی بیش از چهل درخواست داشتهایم.»
Vierzig Anfragen an einem einzigen Tag — da ist mein Herz kurz gesunken.
چهل درخواست در یک روز — یک لحظه قلبم ریخت.
Trotzdem habe ich gefragt, ob ich die Wohnung besichtigen darf.
با این حال پرسیدم آیا میتوانم از آپارتمان بازدید کنم.
Sie hat gesagt, dass am Samstag um elf Uhr eine Sammelbesichtigung stattfindet.
گفت که شنبه ساعت یازده یک بازدید گروهی برگزار میشود.
Dann hat sie mich nach meinem Beruf und meinem Einkommen gefragt.
بعد از شغل و درآمدم پرسید.
Diese Fragen waren für mich am Anfang sehr unangenehm.
این سؤالها اولش برایم خیلی ناخوشایند بود.
Reza hatte mich aber vorbereitet und gesagt, dass das in Deutschland völlig normal ist.
اما رضا از قبل آمادهام کرده بود و گفته بود که این در آلمان کاملاً عادی است.
Der Vermieter will wissen, ob man die Miete jeden Monat bezahlen kann.
موجر میخواهد بداند آیا آدم میتواند هر ماه اجاره را بپردازد.
Am Ende hat die Maklerin gesagt: „Bringen Sie bitte Ihre Unterlagen mit."
در آخر مشاور املاک گفت: «لطفاً مدارکتان را با خودتان بیاورید.»
Die Unterlagen — مدارک
Am nächsten Tag habe ich Reza gefragt, welche Unterlagen ich brauche.
روز بعد از رضا پرسیدم چه مدارکی لازم دارم.
Er hat gelacht und gesagt: „Mehr, als du denkst."
خندید و گفت: «بیشتر از آنچه فکر میکنی.»
Zuerst brauchte ich die Gehaltsabrechnungen von den letzten drei Monaten.
اول فیشهای حقوقی سه ماه گذشته را لازم داشتم.
Dann eine SCHUFA-Auskunft, die zeigt, dass ich keine Schulden habe.
بعد یک گزارش شوفا که نشان میدهد بدهی ندارم.
Außerdem eine Kopie von meinem Ausweis und eine Mietschuldenfreiheitsbescheinigung.
علاوه بر این کپی کارت شناسایی و یک گواهی بیبدهی اجاره.
Dieses letzte Wort konnte ich zuerst nicht einmal aussprechen.
این آخری را اولش اصلاً نمیتوانستم تلفظ کنم.
Es bedeutet einfach: Mein alter Vermieter bestätigt, dass ich immer bezahlt habe.
معنیاش ساده است: موجر قبلیام تأیید میکند که همیشه پرداخت کردهام.
Ich habe zwei Tage gebraucht, um alles zusammenzusammeln.
دو روز طول کشید تا همه را جمع کنم.
Am Freitagabend hatte ich eine Mappe mit elf Seiten.
جمعه شب یک پوشه با یازده صفحه داشتم.
Reza hat gesagt, ich soll die Mappe ordentlich machen, weil das einen guten Eindruck macht.
رضا گفت پوشه را مرتب کنم، چون تأثیر خوبی میگذارد.
Also habe ich alles sortiert und ganz vorne ein kurzes Anschreiben gelegt.
پس همه را مرتب کردم و جلوی همه یک نامهٔ کوتاه گذاشتم.
In diesem Brief stand, wer ich bin, was ich arbeite und warum ich diese Wohnung möchte.
در آن نامه نوشته بودم که کی هستم، چه کار میکنم و چرا این آپارتمان را میخواهم.
Samstag um elf — شنبه ساعت یازده
Am Samstag bin ich zwanzig Minuten zu früh angekommen.
شنبه بیست دقیقه زودتر رسیدم.
Das Haus war alt, aber schön, mit einer grünen Tür und einem kleinen Garten davor.
ساختمان قدیمی بود، اما زیبا، با دری سبز و باغچهای کوچک جلویش.
Vor der Tür standen schon sechs andere Menschen und warteten.
جلوی در از قبل شش نفر دیگر ایستاده بودند و منتظر بودند.
Bis elf Uhr sind es über zwanzig geworden.
تا ساعت یازده بیش از بیست نفر شدند.
Niemand hat gesprochen und alle haben auf ihre Handys geschaut.
هیچکس حرف نمیزد و همه به گوشیهایشان نگاه میکردند.
Ich habe mich gefragt, ob ich überhaupt eine Chance habe.
از خودم پرسیدم آیا اصلاً شانسی دارم.
Dann ist die Maklerin gekommen, eine kleine Frau mit einer roten Jacke.
بعد مشاور املاک آمد، خانمی ریزنقش با کاپشن قرمز.
Sie hat die Tür aufgeschlossen und gesagt: „Bitte ziehen Sie die Schuhe aus."
در را باز کرد و گفت: «لطفاً کفشهایتان را دربیاورید.»
Wir sind alle zusammen in den dritten Stock gegangen.
همه با هم به طبقهٔ سوم رفتیم.
Es gab keinen Aufzug, und oben waren einige Leute außer Atem.
آسانسور نبود، و بالا چند نفر نفسنفس میزدند.
Die Wohnung war heller, als ich erwartet hatte.
آپارتمان روشنتر از آن بود که انتظار داشتم.
Durch die großen Fenster konnte man die Dächer der ganzen Straße sehen.
از پنجرههای بزرگ میشد پشتبامهای تمام خیابان را دید.
Die Fragen — سؤالها
In der Küche standen zwölf Menschen gleichzeitig, und es war sehr eng.
در آشپزخانه دوازده نفر همزمان ایستاده بودند، و خیلی تنگ بود.
Ich habe gemerkt, dass keine Küche eingebaut war.
متوجه شدم که هیچ کابینتی نصب نبود.
Das war neu für mich, denn in meiner Heimat gehört die Küche immer zur Wohnung.
این برایم تازه بود، چون در وطن من آشپزخانه همیشه جزو خانه است.
Ich habe die Maklerin gefragt, ob man eine Küche mieten oder kaufen muss.
از مشاور املاک پرسیدم آیا باید آشپزخانه را اجاره کرد یا خرید.
Sie hat geantwortet, dass der Vormieter seine Küche für achthundert Euro verkauft.
جواب داد که مستأجر قبلی آشپزخانهاش را هشتصد یورو میفروشد.
Eine andere Frau hat gefragt, wann man einziehen kann.
خانم دیگری پرسید کِی میشود اسبابکشی کرد.
Die Antwort war: „Ab dem ersten des nächsten Monats."
جواب این بود: «از اول ماه آینده.»
Ein Mann wollte wissen, ob Haustiere erlaubt sind.
مردی میخواست بداند آیا حیوان خانگی مجاز است.
Katzen ja, Hunde nur nach Absprache mit dem Vermieter.
گربه بله، سگ فقط با هماهنگی با موجر.
Ich habe noch gefragt, wie hoch die Kaution ist.
من هم پرسیدم ودیعه چقدر است.
Drei Kaltmieten, also tausendachthundertsechzig Euro, hat sie gesagt.
گفت سه برابر اجارهٔ سرد، یعنی هزار و هشتصد و شصت یورو.
Diese Summe bekommt man zurück, wenn man die Wohnung sauber verlässt.
این مبلغ را پس میگیری، اگر خانه را تمیز تحویل بدهی.
Die Maklerin hat gesagt, dass ich gute Fragen stelle.
مشاور املاک گفت که سؤالهای خوبی میپرسم.
Dieser kleine Satz hat mir mehr Mut gegeben als alles andere an diesem Tag.
همین جملهٔ کوچک بیشتر از هر چیز دیگری در آن روز به من روحیه داد.
Das Warten — انتظار
Am Ende der Besichtigung habe ich meine Mappe abgegeben.
در پایان بازدید پوشهام را تحویل دادم.
Die Maklerin hat sie kurz angeschaut und genickt.
مشاور املاک نگاه کوتاهی به آن کرد و سر تکان داد.
„Vollständig", hat sie gesagt. „Das ist selten."
گفت: «کامل است. این کم پیش میآید.»
Dann bin ich nach Hause gegangen und habe versucht, nicht zu hoffen.
بعد به خانه رفتم و سعی کردم امیدوار نباشم.
Montag ist vergangen, Dienstag auch, und ich habe nichts gehört.
دوشنبه گذشت، سهشنبه هم، و چیزی نشنیدم.
Am Mittwoch habe ich Reza geschrieben, dass es wahrscheinlich nicht geklappt hat.
چهارشنبه به رضا نوشتم که احتمالاً نشده است.
Er hat geantwortet: „Warte bis Freitag. Und such weiter."
جواب داد: «تا جمعه صبر کن. و به گشتن ادامه بده.»
Am Donnerstagmorgen, kurz nach neun, hat mein Telefon geklingelt.
پنجشنبه صبح، کمی بعد از ساعت نه، تلفنم زنگ خورد.
Es war die Maklerin mit der roten Jacke.
مشاور املاک با کاپشن قرمز بود.
„Der Vermieter hat sich für Sie entschieden", hat sie gesagt.
گفت: «موجر شما را انتخاب کرده است.»
Ich habe einen Moment gebraucht, bis ich diesen Satz verstanden habe.
یک لحظه طول کشید تا این جمله را بفهمم.
Dann habe ich mich bedankt und musste mich hinsetzen.
بعد تشکر کردم و مجبور شدم بنشینم.
Der Vertrag — قرارداد
Eine Woche später habe ich den Mietvertrag unterschrieben.
یک هفته بعد قرارداد اجاره را امضا کردم.
Er hatte neun Seiten und ich habe ihn zweimal gelesen.
نُه صفحه بود و دو بار خواندمش.
Reza hat mir geholfen, weil manche Sätze wirklich kompliziert waren.
رضا کمکم کرد، چون بعضی جملهها واقعاً پیچیده بودند.
Besonders wichtig war die Kündigungsfrist: drei Monate.
مخصوصاً مهلت فسخ مهم بود: سه ماه.
Das heißt, wenn ich ausziehen will, muss ich drei Monate vorher Bescheid geben.
یعنی اگر بخواهم بروم، باید سه ماه قبلش خبر بدهم.
Bei der Wohnungsübergabe haben wir zusammen ein Protokoll geschrieben.
هنگام تحویل خانه با هم یک صورتجلسه نوشتیم.
Darin steht jeder Kratzer und jeder Fleck, den es schon vorher gab.
در آن هر خطوخش و هر لکهای که از قبل بوده نوشته شده است.
Reza hat gesagt, dieses Papier ist später Gold wert.
رضا گفت این کاغذ بعدها به وزن طلا میارزد.
Wenn man auszieht, kann der Vermieter sonst alte Schäden auf dich schieben.
وگرنه موقع رفتن، موجر میتواند خرابیهای قدیمی را گردن تو بیندازد.
Deshalb habe ich mit dem Handy auch Fotos von jedem Raum gemacht.
برای همین با گوشی از هر اتاق هم عکس گرفتم.
Am ersten Tag im neuen Zuhause habe ich auf dem Boden gesessen und gegessen.
روز اول در خانهٔ تازه روی زمین نشستم و غذا خوردم.
Ich hatte noch keine Möbel, aber ich hatte einen Balkon und viel Licht.
هنوز مبلمانی نداشتم، اما بالکن داشتم و نور زیاد.
Drei Monate Suchen für eine Unterschrift von zehn Sekunden.
سه ماه گشتن برای یک امضای ده ثانیهای.
Aber als ich abends das Fenster geöffnet habe, war es jede Woche wert.
اما وقتی شب پنجره را باز کردم، ارزش تکتک آن هفتهها را داشت.
Der Umzug — اسبابکشی
Der Umzug war schwieriger, als ich gedacht hatte.
اسبابکشی سختتر از آن بود که فکر کرده بودم.
Ich habe einen kleinen Transporter für einen Tag gemietet.
یک وانت کوچک برای یک روز اجاره کردم.
Reza ist gekommen und hat einen Freund mitgebracht.
رضا آمد و یکی از دوستانش را هم آورد.
Zu dritt haben wir alles in vier Stunden geschafft.
سهنفری همهچیز را در چهار ساعت تمام کردیم.
Das Schlimmste war die Waschmaschine, weil es keinen Aufzug gab.
بدترینش ماشین لباسشویی بود، چون آسانسور نبود.
Wir mussten sie über achtundfünfzig Stufen nach oben tragen.
مجبور شدیم آن را از پنجاه و هشت پله بالا ببریم.
Danach haben wir alle drei auf dem Boden gelegen und gelacht.
بعدش هر سه روی زمین دراز کشیدیم و خندیدیم.
Am Abend habe ich Pizza bestellt, weil die Küche noch nicht fertig war.
شب پیتزا سفارش دادم، چون آشپزخانه هنوز آماده نبود.
Reza hat gesagt, dass das die beste Pizza seines Lebens war.
رضا گفت که این بهترین پیتزای عمرش بود.
Ich glaube, er war einfach sehr hungrig.
فکر میکنم فقط خیلی گرسنه بود.
Die Nachbarn — همسایهها
Am zweiten Tag hat jemand an meiner Tür geklingelt.
روز دوم کسی زنگ در خانهام را زد.
Eine ältere Frau stand davor und hielt einen Teller in der Hand.
خانمی مسن جلوی در ایستاده بود و بشقابی در دست داشت.
„Ich bin Ihre Nachbarin von unten", hat sie gesagt.
گفت: «من همسایهٔ طبقهٔ پایینتان هستم.»
Auf dem Teller lag ein selbstgebackener Kuchen.
روی بشقاب کیکی خانگی بود.
Ich war überrascht, weil ich das in einer großen Stadt nicht erwartet hatte.
غافلگیر شدم، چون در یک شهر بزرگ انتظارش را نداشتم.
Wir haben zwanzig Minuten an der Tür gesprochen.
بیست دقیقه دم در حرف زدیم.
Sie hat mir erklärt, wie die Mülltrennung im Haus funktioniert.
برایم توضیح داد که تفکیک زباله در ساختمان چطور است.
Gelb für Plastik, blau für Papier, braun für Bioabfall, schwarz für den Rest.
زرد برای پلاستیک، آبی برای کاغذ، قهوهای برای زبالهٔ تر، سیاه برای بقیه.
Außerdem hat sie mir gesagt, dass die Hausordnung im Flur hängt.
ضمناً گفت که آییننامهٔ ساختمان در راهرو آویزان است.
Darin steht zum Beispiel, dass man zwischen zweiundzwanzig und sieben Uhr leise sein muss.
در آن مثلاً نوشته که بین ساعت بیستودو و هفت باید ساکت بود.
Am Sonntag darf man gar keine laute Arbeit machen.
یکشنبهها اصلاً نباید کار پرسروصدا کرد.
Ich habe mich bedankt und ihr später ein kleines Geschenk gebracht.
تشکر کردم و بعداً هدیهٔ کوچکی برایش بردم.
Seitdem grüßen wir uns jedes Mal im Treppenhaus.
از آن به بعد هر بار در راهپله به هم سلام میکنیم.
Die Anmeldung — ثبت نشانی
Eine Woche nach dem Umzug musste ich zum Bürgeramt gehen.
یک هفته بعد از اسبابکشی باید به ادارهٔ شهروندی میرفتم.
In Deutschland muss man jede neue Adresse innerhalb von zwei Wochen anmelden.
در آلمان باید هر نشانی تازه را ظرف دو هفته ثبت کرد.
Ich habe online einen Termin gebucht, weil man ohne Termin sehr lange wartet.
آنلاین نوبت گرفتم، چون بدون نوبت خیلی طولانی منتظر میمانی.
Der nächste freie Termin war erst in zehn Tagen.
نزدیکترین نوبت خالی تازه ده روز بعد بود.
Zum Glück zählt das Datum des Termins, nicht der Tag des Umzugs.
خوشبختانه تاریخ نوبت حساب میشود، نه روز اسبابکشی.
Beim Amt brauchte ich meinen Ausweis und eine Wohnungsgeberbestätigung.
در اداره کارت شناسایی و تأییدیهٔ موجر لازم داشتم.
Das ist ein Papier, das der Vermieter unterschreibt und in dem steht, dass ich dort wohne.
این کاغذی است که موجر امضا میکند و در آن نوشته که من آنجا زندگی میکنم.
Der Beamte war freundlich und hat langsam mit mir gesprochen.
کارمند مهربان بود و آهسته با من حرف زد.
Nach zehn Minuten hatte ich eine neue Meldebescheinigung in der Hand.
بعد از ده دقیقه یک گواهی ثبت نشانی تازه در دست داشتم.
Danach musste ich noch meine Adresse bei der Bank und der Versicherung ändern.
بعدش باید نشانیام را در بانک و بیمه هم عوض میکردم.
Und natürlich beim Arbeitgeber, damit die Post richtig ankommt.
و البته نزد کارفرما، تا نامهها درست برسند.
Reza hat mir eine Liste geschickt, damit ich nichts vergesse.
رضا فهرستی برایم فرستاد تا چیزی را فراموش نکنم.
Auf dieser Liste standen neun verschiedene Stellen.
در آن فهرست نُه جای مختلف نوشته بود.
Das neue Zuhause — خانهٔ تازه
Nach einem Monat war die Wohnung endlich fertig.
بعد از یک ماه خانه بالاخره آماده شد.
Die Küche habe ich vom Vormieter gekauft, weil das billiger war als eine neue.
آشپزخانه را از مستأجر قبلی خریدم، چون ارزانتر از نو بود.
Die Möbel kommen fast alle vom Flohmarkt oder von Kleinanzeigen.
مبلمان تقریباً همه از بازار دستدوم یا آگهیهای محلی است.
Nur das Bett ist neu, weil Reza gesagt hat, dass man beim Bett nicht sparen soll.
فقط تخت نو است، چون رضا گفت که سرِ تخت نباید صرفهجویی کرد.
Auf dem Balkon habe ich vier Töpfe mit Kräutern gestellt.
روی بالکن چهار گلدان سبزی گذاشتم.
Minze, Basilikum, Petersilie und eine kleine Tomatenpflanze.
نعنا، ریحان، جعفری و یک بوتهٔ گوجهٔ کوچک.
Am Wochenende sitze ich dort mit einem Buch und trinke Tee.
آخر هفته آنجا با یک کتاب مینشینم و چای میخورم.
Manchmal denke ich an die zwanzig Menschen vor der grünen Tür.
گاهی به آن بیست نفر جلوی در سبز فکر میکنم.
Neunzehn von ihnen haben an diesem Tag eine Absage bekommen.
نوزده نفرشان آن روز جواب رد گرفتند.
Ich weiß nicht, warum der Vermieter mich genommen hat.
نمیدانم چرا موجر مرا انتخاب کرد.
Vielleicht wegen der ordentlichen Mappe, vielleicht wegen der Fragen.
شاید بهخاطر آن پوشهٔ مرتب، شاید بهخاطر سؤالها.
Reza sagt, man soll nach dreißig Bewerbungen nicht aufgeben, sondern nach hundert.
رضا میگوید آدم نباید بعد از سی درخواست کوتاه بیاید، بلکه بعد از صد.
Ich habe achtundzwanzig geschrieben, bevor diese eine geklappt hat.
من بیست و هشت تا نوشتم تا این یکی جواب داد.
Wenn Sie gerade suchen: Es dauert lange, aber es funktioniert.
اگر همین الان دنبال خانهاید: طول میکشد، ولی جواب میدهد.
🔍 تحلیل گرامری جملههای مهم
این داستان روی ساختارهایی ساخته شده که قلب سطح A2 هستند: گذشته با Perfekt، جملهٔ پیرو با weil و dass، فعل کمکی در گذشته، و مقایسه. ده موضوع زیر همه با جملههایی مستقیماً از خودِ داستان توضیح داده شدهاند.
۱. گذشته با Perfekt — haben یا sein؟
Gestern Abend habe ich aber eine Anzeige gefunden, die wirklich gut aussah.
Am Samstag bin ich zwanzig Minuten zu früh angekommen.
Wir sind alle zusammen in den dritten Stock gegangen.
Eine Woche später habe ich den Mietvertrag unterschrieben.
در A1 یاد گرفتید که گذشته با haben + Partizip II ساخته میشود. در A2 نیمهٔ دوم قاعده میآید: بعضی فعلها بهجای haben با sein میآیند.
قاعده ساده است. sein برای دو گروه:
۱) فعلهای حرکت از جایی به جایی: gehen، kommen، fahren، fliegen، ankommen، einziehen — پس ich bin gegangen، ich bin angekommen.
۲) فعلهای تغییر حالت: aufstehen، einschlafen، werden، sterben، wachsen.
haben برای بقیه — یعنی اکثریت، و همیشه برای فعلی که مفعول دارد: ich habe die Anzeige gefunden (چه چیزی را؟ آگهی را).
یک آزمون سریع: اگر فعل مفعول میگیرد، همیشه haben است. «Ich bin die Wohnung gegangen» غلط است چون gehen مفعول نمیگیرد.
۲. weil — دلیل آوردن
Meine alte Wohnung ist zu klein geworden, weil ich jetzt auch zu Hause arbeite.
Reza hat mir geholfen, weil manche Sätze wirklich kompliziert waren.
Das war neu für mich, denn in meiner Heimat gehört die Küche immer zur Wohnung.
بعد از weil فعلِ صرفشده به آخر جمله میرود. این مهمترین تفاوت نحوِ آلمانی با فارسی است و باید تمرین شود تا خودکار شود.
مقایسه کنید: Ich arbeite zu Hause. ← فعل جای دوم. اما …, weil ich zu Hause arbeite. ← فعل جای آخر.
اگر گذشته باشد، haben یا sein آخر از همه میرود: …, weil die Sätze kompliziert waren.
جملهٔ سوم با denn است که همان معنی را دارد ولی چیزی را جابهجا نمیکند. برای شروع denn راحتتر است، ولی weil خیلی رایجتر است.
۳. dass — نقل کردن حرف و فکر
Sie hat gesagt, dass am Samstag um elf Uhr eine Sammelbesichtigung stattfindet.
Sie hat geantwortet, dass der Vormieter seine Küche für achthundert Euro verkauft.
Ich habe gemerkt, dass keine Küche eingebaut war.
Die Maklerin hat gesagt, dass ich gute Fragen stelle.
dass وقتی میآید که بخواهید حرف، فکر یا احساس کسی را نقل کنید. مثل weil، فعل را به آخر میبرد.
فعلهایی که معمولاً dass میگیرند: sagen، denken، glauben، wissen، hoffen، merken، finden، antworten.
دقت کنید در جملهٔ اول: فعل stattfindet جداشدنی است (statt|finden)، ولی در جملهٔ پیرو دوباره سرِ هم میشود و به آخر میرود. این نکته را زبانآموزان زیاد اشتباه میکنند.
۴. فعل کمکی در گذشته — konnte، musste، wollte
Dieses letzte Wort konnte ich zuerst nicht einmal aussprechen.
Durch die großen Fenster konnte man die Dächer der ganzen Straße sehen.
Ich habe die Maklerin gefragt, ob man eine Küche mieten oder kaufen muss.
Dann habe ich mich bedankt und musste mich hinsetzen.
فعلهای کمکی در گذشته تقریباً همیشه Präteritum میگیرند، نه Perfekt. یعنی میگوییم ich konnte، نه «ich habe gekonnt».
ششتایشان را حفظ کنید، چون هر روز لازمشان دارید:
können → konnte (میتوانستم) · müssen → musste (مجبور بودم) · wollen → wollte (میخواستم) · dürfen → durfte (اجازه داشتم) · sollen → sollte (باید میکردم) · mögen → mochte (دوست داشتم)
ساختارش همان «پرانتز فعلی» است: فعل کمکی جای دوم، فعل اصلی مصدر و در آخر — konnte ich … aussprechen.
۵. ob — سؤال بله/نه در جملهٔ پیرو
Trotzdem habe ich gefragt, ob ich die Wohnung besichtigen darf.
Ein Mann wollte wissen, ob Haustiere erlaubt sind.
Der Vermieter will wissen, ob man die Miete jeden Monat bezahlen kann.
Ich habe mich gefragt, ob ich überhaupt eine Chance habe.
وقتی سؤالِ بله/نه را داخل جملهٔ دیگری میبرید، بهجای جابهجایی فعل از ob استفاده میکنید — و فعل به آخر میرود.
مستقیم: Darf ich die Wohnung besichtigen?
غیرمستقیم: Ich habe gefragt, ob ich die Wohnung besichtigen darf.
اگر سؤال کلمهٔ پرسشی داشته باشد (wann، wo، wie)، دیگر ob نمیخواهد؛ خودِ همان کلمه کارش را میکند: Eine Frau hat gefragt, wann man einziehen kann.
۶. مقایسه — als یا wie؟
Die Wohnung war heller, als ich erwartet hatte.
Er hat gelacht und gesagt: „Mehr, als du denkst."
Dieser kleine Satz hat mir mehr Mut gegeben als alles andere an diesem Tag.
برای نابرابری از als استفاده میکنید، نه wie. این اشتباه آنقدر رایج است که خودِ آلمانیها هم گاهی میکنند، ولی درستش als است.
صفت تفضیلی با -er ساخته میشود: hell → heller، klein → kleiner. صفتهای کوتاه اغلب آملاوت میگیرند: alt → älter، groß → größer.
سه تای بیقاعده را حفظ کنید: gut → besser، viel → mehr، gern → lieber.
برای برابری از so … wie استفاده میشود: so teuer wie in Berlin.
۷. فعل بازتابی — sich
Ich habe mich gefragt, ob ich überhaupt eine Chance habe.
Dann habe ich mich bedankt und musste mich hinsetzen.
„Der Vermieter hat sich für Sie entschieden", hat sie gesagt.
Also habe ich alles sortiert und ganz vorne ein kurzes Anschreiben gelegt.
بعضی فعلها در آلمانی همیشه با یک ضمیر بازتابی میآیند، و این ضمیر با شخص عوض میشود:
ich → mich · du → dich · er/sie/es → sich · wir → uns · ihr → euch · Sie → sich
در واژهنامه این فعلها با sich نوشته میشوند، ولی شما هرگز نمیگویید «ich bedanke sich» — میگویید ich bedanke mich.
فعلهای بازتابیِ این داستان: sich fragen (از خود پرسیدن)، sich bedanken (تشکر کردن)، sich hinsetzen (نشستن)، sich entscheiden (تصمیم گرفتن).
۸. حرف اضافهٔ مکان — Akkusativ یا Dativ؟
Wir sind alle zusammen in den dritten Stock gegangen.
Vor der Tür standen schon sechs andere Menschen und warteten.
In der Küche standen zwölf Menschen gleichzeitig, und es war sehr eng.
Am ersten Tag im neuen Zuhause habe ich auf dem Boden gesessen und gegessen.
نُه حرف اضافه در آلمانی هستند که دو حالت میگیرند: in، an، auf، über، unter، vor، hinter، neben، zwischen.
قاعدهاش یک سؤال است:
wohin? (به کجا — حرکت به جایی) ← Akkusativ: in den dritten Stock gehen
wo? (کجا — بودن در جایی) ← Dativ: in der Küche stehen، vor der Tür warten، auf dem Boden sitzen
یک راهنمای عملی: فعلهای gehen، fahren، legen، stellen، setzen معمولاً Akkusativ میخواهند؛ فعلهای sein، stehen، liegen، sitzen، warten معمولاً Dativ.
۹. ماضی بعید — hatte + Partizip
Die Wohnung war heller, als ich erwartet hatte.
Reza hatte mich aber vorbereitet und gesagt, dass das in Deutschland völlig normal ist.
Ich hatte noch keine Möbel, aber ich hatte einen Balkon und viel Licht.
وقتی میخواهید بگویید کاری پیش از کار گذشتهٔ دیگری انجام شده، از hatte/war + Partizip II استفاده میکنید.
در جملهٔ اول: اول انتظار داشتم (زودتر)، بعد آپارتمان را دیدم (دیرتر). پس انتظار داشتن با hatte erwartet میآید.
انتخاب بین hatte و war دقیقاً همان قاعدهٔ بخش ۱ است: فعلهای حرکت با war، بقیه با hatte.
در A2 لازم نیست خودتان زیاد بسازیدش، ولی باید بشناسیدش — در هر متنی که گذشته را روایت کند میآید.
۱۰. عدد و پول
Die Kaltmiete beträgt sechshundertzwanzig Euro und die Nebenkosten hundertfünfzig.
Bei dieser Wohnung sind das also siebenhundertsiebzig Euro im Monat.
Drei Kaltmieten, also tausendachthundertsechzig Euro, hat sie gesagt.
Zwei Zimmer, fünfundfünfzig Quadratmeter, dritter Stock, mit Balkon.
اعداد آلمانی یک ویژگی عجیب دارند که باید به آن عادت کرد: یکان قبل از دهگان گفته میشود.
۲۵ = fünfundzwanzig — یعنی «پنج و بیست». ۵۵ = fünfundfünfzig. ۷۷۰ = siebenhundertsiebzig.
و همه سرِ هم نوشته میشوند، هر چقدر هم طولانی شوند: tausendachthundertsechzig.
برای شنیدن قیمت در آلمان این را تمرین کنید، چون فروشنده عدد را سریع میگوید و شما باید یکان را بعد از شنیدن دهگان در ذهنتان جابهجا کنید.
جمعبندی
سه ساختاری که اگر فقط همینها را از این داستان بردارید، بیشترین سود را کردهاید: Perfekt با haben/sein (بخش ۱)، weil و dass (بخشهای ۲ و ۳)، و ob برای پرسیدن غیرمستقیم (بخش ۵). این سه تا ستون فقرات مکالمهٔ روزمره در سطح A2 هستند.
و یک تمرین عملی: ده سؤالی را که یلدا در بازدید پرسید روی کاغذ بنویسید. اگر روزی برای بازدید آپارتمان رفتید، همان کاغذ کار شما را راه میاندازد.
این داستان را فهمیدید؟ 🎉
با حساب رایگان، همین واژهها را با فلشکارت هوشمند برای همیشه در حافظهتان ثبت کنید.
رایگان شروع کنید
