Der Deutschkurs

Der Entschluss — تصمیم

Es war ein Dienstag im September, als ich im Büro zum ersten Mal ein Telefonat auf Deutsch führen sollte.🔊

یک سه‌شنبه‌ی سپتامبر بود که برای اولین بار در دفتر باید یک مکالمه‌ی تلفنی به آلمانی انجام می‌دادم.

Mein Chef gab mir den Hörer und sagte freundlich: „Das schaffen Sie schon.“🔊

رئیسم گوشی را به من داد و با مهربانی گفت: «از پسش برمی‌آیید.»

Am anderen Ende sprach eine Kundin so schnell, dass ich nur die Hälfte verstand.🔊

آن سوی خط یک مشتری آن‌قدر سریع صحبت می‌کرد که فقط نصفش را فهمیدم.

Ich sagte dreimal „Entschuldigung“ und legte schließlich mit hochrotem Kopf auf.🔊

سه بار «ببخشید» گفتم و در آخر با صورتی گل‌انداخته گوشی را گذاشتم.

„Ich weiß, dass ich besser Deutsch sprechen muss“, sagte ich am Abend zu Reza.🔊

«می‌دانم که باید بهتر آلمانی صحبت کنم»، شب به رضا گفتم.

„Du lernst doch schon seit einem Jahr“, antwortete er. „Das war ein guter Anfang.“🔊

«تو که یک سال است یاد می‌گیری»، جواب داد. «این شروع خوبی بود.»

„Ja, aber allein kommt man nicht weiter. Ich brauche einen richtigen Kurs.“🔊

«بله، اما تنها آدم جلو نمی‌رود. یک کلاس درست‌وحسابی لازم دارم.»

„Dann los“, sagte Reza. „Hoffentlich finden wir noch einen freien Platz.“🔊

«پس بسم‌الله»، رضا گفت. «امیدوارم هنوز یک جای خالی پیدا کنیم.»

Die Suche nach einem Kurs — جست‌وجوی کلاس

„Kennst du eine gute Sprachschule?“, fragte ich ihn.🔊

«یک آموزشگاه زبان خوب می‌شناسی؟»، از او پرسیدم.

„Ich kenne zwei: die Volkshochschule und eine private Schule in der Innenstadt.“🔊

«دو تا می‌شناسم: دانشکده‌ی همگانی و یک آموزشگاه خصوصی در مرکز شهر.»

Wir setzten uns an den Laptop und verglichen die Angebote.🔊

پشت لپ‌تاپ نشستیم و پیشنهادها را مقایسه کردیم.

Die Volkshochschule bot einen Abendkurs an, dienstags und donnerstags von neunzehn bis einundzwanzig Uhr.🔊

دانشکده‌ی همگانی یک کلاس شبانه ارائه می‌کرد، سه‌شنبه‌ها و پنجشنبه‌ها از هفت تا نه شب.

Die private Schule war schicker, aber auch deutlich teurer.🔊

آموزشگاه خصوصی شیک‌تر بود، اما به‌وضوح گران‌تر هم بود.

„Wie lange dauert der Kurs?“, fragte ich.🔊

«کلاس چقدر طول می‌کشد؟»، پرسیدم.

„Etwa drei Monate, wenn du zweimal pro Woche hingehst“, las Reza vor.🔊

«حدود سه ماه، اگر هفته‌ای دو بار بروی»، رضا خواند.

„Wie viel kostet er?“, wollte ich wissen.🔊

«چقدر هزینه دارد؟»، خواستم بدانم.

„Bei der Volkshochschule ist er viel günstiger, und dein Arbeitgeber übernimmt vielleicht einen Teil.“🔊

«در دانشکده‌ی همگانی خیلی ارزان‌تر است و شاید کارفرمایت بخشی از آن را بپردازد.»

Ich fragte am nächsten Tag meinen Chef, und zu meiner Überraschung sagte er sofort Ja.🔊

روز بعد از رئیسم پرسیدم و برخلاف انتظارم فوراً بله گفت.

„Gute Sprachkenntnisse sind für die Firma ein Gewinn“, erklärte er.🔊

«مهارت زبانی خوب برای شرکت یک سود است»، توضیح داد.

Die Anmeldung — ثبت‌نام

Am Samstag gingen Reza und ich zur Volkshochschule, um mich persönlich anzumelden.🔊

شنبه من و رضا به دانشکده‌ی همگانی رفتیم تا شخصاً ثبت‌نام کنم.

In der Eingangshalle hing ein großer Plan mit allen Kursen, Räumen und Uhrzeiten.🔊

در سالن ورودی یک برنامه‌ی بزرگ با همه‌ی کلاس‌ها، اتاق‌ها و ساعت‌ها آویزان بود.

Leider war der Kurs fast voll, und nur noch drei Plätze waren frei.🔊

متأسفانه کلاس تقریباً پر بود و فقط سه جای خالی مانده بود.

„Zum Glück sind wir heute gekommen“, sagte ich erleichtert.🔊

«خوشبختانه امروز آمدیم»، آسوده گفتم.

Die Frau am Schalter reichte mir ein Formular: „Bitte füllen Sie das aus und unterschreiben Sie unten.“🔊

خانم پشت باجه یک فرم به من داد: «لطفاً این را پر کنید و پایین امضا کنید.»

Ich schrieb meinen Namen, meine Adresse, mein Geburtsdatum und mein Herkunftsland ein.🔊

نامم، نشانی‌ام، تاریخ تولدم و کشور مبدأم را نوشتم.

„Ich komme aus dem Iran“, sagte ich, als sie danach fragte.🔊

«من از ایران می‌آیم»، گفتم وقتی درباره‌اش پرسید.

„Dann müssen Sie vor dem Kurs einen Einstufungstest machen“, erklärte sie. „Der Test ist kostenlos und dauert etwa eine Stunde.“🔊

«پس پیش از کلاس باید یک آزمون تعیین سطح بدهید»، توضیح داد. «آزمون رایگان است و حدود یک ساعت طول می‌کشد.»

Sie gab mir einen Termin für den folgenden Mittwoch und eine kleine Karte mit der Raumnummer.🔊

یک وقت برای چهارشنبه‌ی بعد و یک کارت کوچک با شماره‌ی اتاق به من داد.

Ich bezahlte die Gebühr mit meiner Karte und bekam eine Quittung.🔊

هزینه را با کارتم پرداختم و یک رسید گرفتم.

Der Einstufungstest — آزمون تعیین سطح

Am Mittwoch fuhr ich nach der Arbeit mit der Straßenbahn zur Schule.🔊

چهارشنبه بعد از کار با تراموا به مدرسه رفتم.

Im Testraum saßen schon acht andere Teilnehmer, die alle nervös auf ihre Blätter starrten.🔊

در اتاق آزمون هشت شرکت‌کننده‌ی دیگر از قبل نشسته بودند و همه با نگرانی به برگه‌هایشان خیره بودند.

Der Test bestand aus drei Teilen: Grammatik, Lesen und einem kurzen Gespräch.🔊

آزمون از سه بخش تشکیل می‌شد: دستور زبان، خواندن و یک گفت‌وگوی کوتاه.

Die Grammatikaufgaben waren ziemlich schwer, und bei manchen Fragen musste ich lange überlegen.🔊

تمرین‌های دستور زبان نسبتاً سخت بودند و در بعضی پرسش‌ها مدت زیادی باید فکر می‌کردم.

Beim Lesen verstand ich ein bisschen mehr, aber die Zeit war viel zu knapp.🔊

در خواندن کمی بیشتر فهمیدم، اما وقت خیلی کم بود.

Dann rief mich eine Lehrerin in ein kleines Büro: „Kommen Sie, wir unterhalten uns jetzt ein paar Minuten.“🔊

بعد یک معلم مرا به یک دفتر کوچک صدا زد: «بیایید، حالا چند دقیقه با هم صحبت می‌کنیم.»

„Wie lange lernen Sie schon Deutsch?“, fragte sie.🔊

«چه مدت است آلمانی یاد می‌گیرید؟»، پرسید.

„Seit etwa einem Jahr“, antwortete ich, „aber ich habe bisher nur allein gelernt.“🔊

«حدود یک سال است»، جواب دادم، «اما تا حالا فقط تنها یاد گرفته‌ام.»

„Und was machen Sie beruflich? Wofür brauchen Sie die Sprache?“🔊

«و شغلتان چیست؟ زبان را برای چه لازم دارید؟»

Ich erzählte von meiner Arbeit, vom Telefonat und von meinen Plänen.🔊

از کارم، از آن تماس تلفنی و از برنامه‌هایم تعریف کردم.

Sie hörte aufmerksam zu und machte sich Notizen.🔊

با دقت گوش داد و یادداشت برداشت.

Zum Schluss sagte sie: „Wahrscheinlich sind Sie auf Niveau A2 plus, also genau richtig für den B1-Kurs.“🔊

در پایان گفت: «احتمالاً در سطح A2 پلاس هستید، یعنی دقیقاً برای کلاس B1 مناسب.»

Der erste Tag — روز اول

Der Kurs begann an einem regnerischen Dienstag im Oktober.🔊

کلاس یک سه‌شنبه‌ی بارانی در اکتبر شروع شد.

Ich kam zu früh und setzte mich in die vorderste Reihe, weil ich nichts verpassen wollte.🔊

زود رسیدم و در ردیف اول نشستم، چون نمی‌خواستم چیزی را از دست بدهم.

Der Raum war hell, mit einer großen Tafel, einem Beamer und zwölf Tischen in einem Halbkreis.🔊

اتاق روشن بود، با یک تخته‌ی بزرگ، یک ویدئوپروژکتور و دوازده میز به شکل نیم‌دایره.

Nach und nach kamen die anderen herein und suchten sich einen Platz.🔊

کم‌کم بقیه وارد شدند و برای خودشان جایی پیدا کردند.

Eine Frau Mitte vierzig mit kurzen grauen Haaren betrat den Raum und begrüßte uns mit einem warmen Lächeln.🔊

زنی در اواسط چهل‌سالگی با موهای کوتاه خاکستری وارد اتاق شد و با لبخندی گرم به ما خوشامد گفت.

„Guten Abend zusammen, mein Name ist Hoffmann, und ich bin Ihre Lehrerin für die nächsten Monate.“🔊

«عصر بخیر همه، نام من هافمن است و من در ماه‌های آینده معلم شما هستم.»

„Wir fangen mit einer Vorstellungsrunde an. Jeder sagt, wie er heißt, woher er kommt und warum er Deutsch lernt.“🔊

«با یک دور معرفی شروع می‌کنیم. هر کس می‌گوید اسمش چیست، از کجا می‌آید و چرا آلمانی یاد می‌گیرد.»

Mein Herz klopfte schneller, als die Reihe näher kam.🔊

با نزدیک‌تر شدن نوبت، قلبم تندتر می‌زد.

„Ich heiße Yalda, ich komme aus Teheran und arbeite in einer Firma“, sagte ich langsam.🔊

«من یلدا هستم، اهل تهران‌ام و در یک شرکت کار می‌کنم»، آهسته گفتم.

„Ich möchte besser telefonieren können“, fügte ich hinzu, und die Klasse lachte freundlich.🔊

«می‌خواهم بتوانم بهتر تلفنی صحبت کنم»، اضافه کردم و کلاس با مهربانی خندید.

Die Mitschüler — هم‌کلاسی‌ها

Neben mir saß ein junger Mann namens Omid, der aus Afghanistan kam und schon seit zwei Jahren in Deutschland lebte.🔊

کنارم جوانی به نام امید نشسته بود که از افغانستان آمده بود و دو سال بود در آلمان زندگی می‌کرد.

Hinter mir saßen Maria aus der Ukraine und Leyla aus der Türkei, die sich schon nach fünf Minuten angefreundet hatten.🔊

پشت سرم ماریا از اوکراین و لیلا از ترکیه نشسته بودند که بعد از پنج دقیقه با هم دوست شده بودند.

Ali kam aus Syrien und sprach drei Sprachen, aber noch kein Wort Deutsch ohne Fehler.🔊

علی از سوریه آمده بود و سه زبان صحبت می‌کرد، اما هنوز حتی یک کلمه آلمانی بی‌اشتباه نمی‌گفت.

In der Pause stellten wir fest, dass keiner von uns dieselbe Muttersprache hatte.🔊

در تنفس فهمیدیم که هیچ‌کدام زبان مادری یکسانی نداشتیم.

Deshalb mussten wir im Kurs und auch in der Pause Deutsch sprechen, ob wir wollten oder nicht.🔊

برای همین مجبور بودیم در کلاس و حتی در تنفس آلمانی صحبت کنیم، چه می‌خواستیم و چه نمی‌خواستیم.

Maria sprach Ukrainisch und Russisch und hatte als Kind ein bisschen Englisch gelernt.🔊

ماریا اوکراینی و روسی صحبت می‌کرد و در کودکی کمی انگلیسی یاد گرفته بود.

Wir sprachen über unsere Länder, über das Essen und über das Wetter, und ich merkte, wie schnell die Zeit verging.🔊

درباره‌ی کشورهایمان، غذا و هوا صحبت کردیم و دیدم زمان چقدر سریع می‌گذرد.

Die Lehrerin — معلم

Frau Hoffmann unterrichtete anders, als ich es von früher kannte.🔊

خانم هافمن متفاوت‌تر از آنچه از قبل می‌شناختم تدریس می‌کرد.

Sie sprach langsam und deutlich und wiederholte jeden schwierigen Satz zweimal.🔊

آهسته و واضح صحبت می‌کرد و هر جمله‌ی دشوار را دو بار تکرار می‌کرد.

Sie gab uns viele Beispiele und bat uns, selbst Sätze zu bilden.🔊

مثال‌های زیادی می‌داد و از ما می‌خواست خودمان جمله بسازیم.

„Wer macht Fehler, der lernt“, sagte sie oft, „und wer keine Fehler macht, spricht nicht.“🔊

«کسی که اشتباه می‌کند یاد می‌گیرد»، اغلب می‌گفت، «و کسی که اشتباه نمی‌کند صحبت نمی‌کند.»

Ich sah sie die Aufgaben an die Tafel schreiben und gleichzeitig mit uns scherzen.🔊

می‌دیدم که تمرین‌ها را روی تخته می‌نویسد و هم‌زمان با ما شوخی می‌کند.

Jeder Teilnehmer bekam ein Heft, in das er neue Wörter eintragen sollte.🔊

هر شرکت‌کننده یک دفتر گرفت که باید کلمه‌های تازه را در آن می‌نوشت.

„Komm doch nach vorn, Yalda, und erkläre uns, wie du das Wort im Satz benutzt“, bat sie mich.🔊

«بیا جلو، یلدا، و برایمان توضیح بده چطور این کلمه را در جمله به کار می‌بری»، از من خواست.

Ich spürte mein Herz klopfen, aber ich ging nach vorn und versuchte es.🔊

حس می‌کردم قلبم می‌زند، اما جلو رفتم و تلاش کردم.

„Das war sehr gut“, sagte sie. „Man muss halt viel üben, und Sie haben den Mut dazu.“🔊

«خیلی خوب بود»، گفت. «آدم باید خب زیاد تمرین کند و شما شجاعت آن را دارید.»

Der Kampf mit der Grammatik — نبرد با دستور زبان

Am schlimmsten war der Dativ, der mich jedes Mal aus dem Konzept brachte.🔊

بدترین چیز حالت Dativ بود که هر بار تمرکزم را به هم می‌ریخت.

Ich verwechselte ständig „mir“ und „mich“, und Omid verbesserte mich freundlich.🔊

مدام «mir» و «mich» را با هم اشتباه می‌گرفتم و امید با مهربانی اصلاحم می‌کرد.

„Das ist ja ganz einfach“, sagte er. „Du hilfst mir, also Dativ.“🔊

«این که خیلی ساده است»، گفت. «تو به من کمک می‌کنی، پس Dativ.»

Frau Hoffmann schrieb die Verben mit Dativ an die Tafel: helfen, gefallen, gehören, danken.🔊

خانم هافمن فعل‌های Dativ را روی تخته نوشت: helfen، gefallen، gehören، danken.

„Ich weiß, dass das schwer ist“, sagte sie. „Aber das Gute daran ist, dass man es mit Übung automatisch lernt.“🔊

«می‌دانم که سخت است»، گفت. «اما خوبی‌اش این است که با تمرین خودبه‌خود یاد می‌گیرید.»

Sie zeigte uns auch die Verben, deren Vokal sich im Präsens ändert.🔊

فعل‌هایی را هم نشانمان داد که مصوتشان در Präsens عوض می‌شود.

„Ich spreche, du sprichst, er spricht“, wiederholte die ganze Klasse im Chor.🔊

«ich spreche، du sprichst، er spricht»، کل کلاس با هم تکرار کرد.

Frau Hoffmann spricht langsam und deutlich, und Omid liest jeden Abend ein Kapitel in seinem Buch.🔊

خانم هافمن آهسته و واضح صحبت می‌کند و امید هر شب یک فصل از کتابش را می‌خواند.

Ich fahre jeden Tag mit der Straßenbahn zur Schule und lerne dabei Vokabeln.🔊

هر روز با تراموا به مدرسه می‌روم و در این مدت لغت یاد می‌گیرم.

Zum Glück gab es in jeder Stunde auch Spiele, die uns Spaß machten.🔊

خوشبختانه در هر جلسه بازی‌هایی هم بود که برایمان سرگرم‌کننده بود.

Hausaufgaben und Lerngruppe — تکلیف و گروه مطالعه

Jede Woche schrieben wir einen Text von mindestens hundert Wörtern.🔊

هر هفته یک متن دست‌کم صد کلمه‌ای می‌نوشتیم.

Ich saß abends oft bis elf Uhr am Küchentisch und übersetzte Wörter aus dem Wörterbuch.🔊

شب‌ها اغلب تا ساعت یازده پشت میز آشپزخانه می‌نشستم و کلمه‌ها را از فرهنگ لغت ترجمه می‌کردم.

Reza fragte mich, wie es lief, und ich antwortete: „Ich habe viel gelesen und noch mehr geschrieben.“🔊

رضا پرسید چطور پیش می‌رود و جواب دادم: «خیلی خوانده‌ام و بیشتر هم نوشته‌ام.»

„Du solltest eine Lerngruppe gründen“, schlug er vor. „Allein ist Lernen oft einsam.“🔊

«باید یک گروه مطالعه تشکیل بدهی»، پیشنهاد داد. «تنها یادگرفتن اغلب تنهاست.»

Am nächsten Tag fragte ich Maria, Leyla, Omid und Ali, ob sie Lust hätten, sich freitags zu treffen.🔊

روز بعد از ماریا، لیلا، امید و علی پرسیدم آیا حوصله دارند جمعه‌ها همدیگر را ببینند.

Alle sagten sofort Ja, und wir trafen uns in einem Café neben der Schule.🔊

همه فوراً بله گفتند و در یک کافه کنار مدرسه همدیگر را دیدیم.

Wir lasen die Texte der anderen und korrigierten uns gegenseitig.🔊

متن‌های همدیگر را می‌خواندیم و یکدیگر را اصلاح می‌کردیم.

„Dieses Wort habe ich vergessen“, gestand Ali, und wir schlugen es zusammen nach.🔊

«این کلمه را فراموش کرده‌ام»، علی اعتراف کرد و با هم آن را پیدا کردیم.

Wir hatten oft mehr Spaß als Stress, und das half uns beim Lernen.🔊

اغلب بیشتر سرگرم می‌شدیم تا استرس داشته باشیم و این در یادگیری کمک می‌کرد.

Mut im Alltag — شجاعت در زندگی روزمره

Frau Hoffmann gab uns eine besondere Hausaufgabe: „Sprechen Sie in dieser Woche mit mindestens drei Fremden Deutsch.“🔊

خانم هافمن به ما یک تکلیف ویژه داد: «در این هفته با دست‌کم سه غریبه آلمانی صحبت کنید.»

Im Supermarkt fragte ich eine Verkäuferin, wo die Linsen stehen, und sie zeigte mir freundlich das Regal.🔊

در سوپرمارکت از یک فروشنده پرسیدم عدس کجاست و او با مهربانی قفسه را نشانم داد.

In der Straßenbahn unterhielt ich mich mit einer älteren Dame über das Wetter.🔊

در تراموا با یک خانم مسن درباره‌ی هوا صحبت کردم.

Beim Bäcker bestellte ich zum ersten Mal ohne Zögern zwei Brötchen und einen Kaffee.🔊

در نانوایی برای اولین بار بدون تردید دو نان و یک قهوه سفارش دادم.

Ich hörte die Verkäuferin sagen: „Das macht drei Euro fünfzig, bitte.“🔊

شنیدم که فروشنده می‌گوید: «سه یورو و پنجاه سنت می‌شود، لطفاً.»

Und ich verstand es, ohne nachzufragen.🔊

و بدون اینکه دوباره بپرسم آن را فهمیدم.

Probier es mal aus, dachte ich, und merkte, wie viel Freude ein kleiner Erfolg machen kann.🔊

با خودم فکر کردم: «امتحانش کن»، و دیدم یک موفقیت کوچک چقدر شادی می‌آورد.

In der nächsten Stunde erzählte ich der Klasse von meinen Erlebnissen, und alle klatschten.🔊

در جلسه‌ی بعد تجربه‌هایم را برای کلاس تعریف کردم و همه دست زدند.

Der Rückschlag — شکست

In der sechsten Woche schrieben wir den ersten Test, und ich bekam eine schlechte Note.🔊

در هفته‌ی ششم اولین آزمون را نوشتیم و نمره‌ی بدی گرفتم.

Ich war total enttäuscht, weil ich so viel gelernt hatte.🔊

خیلی ناامید شدم، چون این‌قدر درس خوانده بودم.

„Das ist eben so“, sagte Omid, der ebenfalls nicht zufrieden war. „Manche Tage laufen schlecht.“🔊

«همین است دیگر»، امید گفت که او هم راضی نبود. «بعضی روزها بد می‌گذرد.»

Am Abend saß ich lange am Fenster und dachte darüber nach, ob ich überhaupt lernen kann.🔊

شب مدت زیادی کنار پنجره نشستم و فکر کردم که اصلاً می‌توانم یاد بگیرم یا نه.

Reza rief an, und ich erzählte ihm von dem Test.🔊

رضا زنگ زد و درباره‌ی آزمون برایش تعریف کردم.

„Gib nicht auf“, sagte er. „Etwas Neues lernt man nie ohne Rückschläge.“🔊

«تسلیم نشو»، گفت. «چیز تازه را هیچ‌وقت بدون شکست یاد نمی‌گیرند.»

„Aber ich habe doch so viel geübt!“, rief ich.🔊

«اما من که این‌قدر تمرین کرده بودم!»، داد زدم.

„Das war nichts Besonderes“, antwortete er sanft. „Du hast einfach einen schlechten Tag gehabt.“🔊

«این چیز خاصی نبود»، آرام جواب داد. «فقط یک روز بد داشتی.»

Das Gespräch mit Frau Hoffmann — گفت‌وگو با خانم هافمن

Nach der nächsten Stunde blieb ich sitzen, bis alle gegangen waren.🔊

بعد از جلسه‌ی بعد نشستم تا همه بروند.

„Kann ich mit Ihnen kurz über meinen Test sprechen?“, fragte ich.🔊

«می‌توانم یک لحظه با شما درباره‌ی آزمونم صحبت کنم؟»، پرسیدم.

„Natürlich. Setzen Sie sich bitte.“ Sie nahm meinen Test aus der Mappe.🔊

«البته. لطفاً بنشینید.» آزمونم را از پوشه درآورد.

Sie zeigte mir die Fehler, und ich merkte, dass die meisten gar nicht so schlimm waren.🔊

اشتباه‌ها را نشانم داد و دیدم بیشترشان اصلاً آن‌قدر بد نبودند.

„Das Schwierigste für Sie sind die Artikel“, sagte sie, „aber das ist normal, weil Ihre Muttersprache keine hat.“🔊

«سخت‌ترین چیز برای شما حرف‌های تعریف است»، گفت، «اما طبیعی است، چون زبان مادری شما آن‌ها را ندارد.»

„Ich gebe Ihnen einen Tipp: Lernen Sie jedes Nomen immer mit dem Artikel.“🔊

«یک توصیه به شما می‌دهم: هر اسم را همیشه همراه حرف تعریفش یاد بگیرید.»

„Und noch etwas: Suchen Sie sich einen Tandempartner, mit dem Sie regelmäßig sprechen können.“🔊

«و یک چیز دیگر: یک هم‌زبان تاندم پیدا کنید که بتوانید مرتب با او صحبت کنید.»

„Wie lange soll ich das machen?“, fragte ich.🔊

«چقدر باید این کار را بکنم؟»، پرسیدم.

„Bis zur Prüfung, wenn möglich auch länger. Sprechen ist wie Schwimmen: Man lernt es nur im Wasser.“🔊

«تا امتحان، اگر ممکن باشد حتی بیشتر. صحبت کردن مثل شنا کردن است: فقط در آب یاد می‌گیرند.»

Ich bedankte mich und verließ den Raum mit einem leichteren Gefühl.🔊

تشکر کردم و با حسی سبک‌تر از اتاق بیرون رفتم.

Das Tandem — تاندم

Reza stellte mich einer Kollegin namens Anna vor, die gern Persisch lernen wollte.🔊

رضا مرا به همکاری به نام آنا معرفی کرد که دوست داشت فارسی یاد بگیرد.

Wir verabredeten uns jeden Donnerstag zu einem Spaziergang durch den Park.🔊

قرار گذاشتیم هر پنجشنبه برای قدم‌زدن در پارک همدیگر را ببینیم.

Eine Stunde sprachen wir Deutsch, die nächste Stunde Persisch.🔊

یک ساعت آلمانی صحبت می‌کردیم و ساعت بعد فارسی.

Anna korrigierte meine Fehler geduldig, und ich lachte über ihre Aussprache.🔊

آنا با حوصله اشتباه‌هایم را اصلاح می‌کرد و من به تلفظ او می‌خندیدم.

„Wie sagt man ‚Danke schön‘ auf Persisch?“, fragte sie.🔊

««Danke schön» به فارسی چه می‌شود؟»، پرسید.

„Das klingt ganz anders“, erklärte ich, „aber die Bedeutung ist dieselbe.“🔊

«کاملاً متفاوت به گوش می‌رسد»، توضیح دادم، «اما معنی یکی است.»

Wir tranken Tee im Stehen und redeten über das Leben in beiden Ländern.🔊

چای را ایستاده می‌نوشیدیم و درباره‌ی زندگی در هر دو کشور حرف می‌زدیم.

Nach zwei Wochen merkte ich, dass ich beim Sprechen schneller wurde und weniger zögerte.🔊

بعد از دو هفته فهمیدم که در صحبت کردن سریع‌تر شده‌ام و کمتر تردید می‌کنم.

Die Prüfungsvorbereitung — آماده‌سازی برای امتحان

Gegen Ende des Kurses sprach Frau Hoffmann jede Stunde über die Prüfung.🔊

نزدیک پایان کلاس خانم هافمن هر جلسه درباره‌ی امتحان صحبت می‌کرد.

„Die B1-Prüfung hat vier Teile: Lesen, Hören, Schreiben und Sprechen“, erklärte sie.🔊

«امتحان B1 چهار بخش دارد: خواندن، شنیدن، نوشتن و صحبت کردن»، توضیح داد.

„Das Lesen dauert sechzig Minuten, das Hören etwa vierzig, das Schreiben sechzig, und das Sprechen findet in Gruppen statt.“🔊

«خواندن شصت دقیقه طول می‌کشد، شنیدن حدود چهل، نوشتن شصت و صحبت کردن به‌صورت گروهی انجام می‌شود.»

Wir machten jede Woche einen Modelltest und besprachen danach alle Fehler.🔊

هر هفته یک آزمون نمونه می‌دادیم و بعد همه‌ی اشتباه‌ها را بررسی می‌کردیم.

Beim Hören war das Tempo ziemlich schnell, und ich musste lernen, mir Stichworte zu machen.🔊

در شنیدن سرعت نسبتاً زیاد بود و باید یاد می‌گرفتم کلیدواژه یادداشت کنم.

Beim Schreiben übte ich, eine E-Mail mit Einleitung, Hauptteil und Schluss zu gliedern.🔊

در نوشتن تمرین کردم یک ایمیل را به مقدمه، بدنه و پایان تقسیم کنم.

Beim Sprechen gaben wir uns gegenseitig Rückmeldungen: „Du sprichst zu leise“ oder „Du solltest öfter lächeln.“🔊

در صحبت کردن به هم بازخورد می‌دادیم: «تو خیلی آهسته صحبت می‌کنی» یا «باید بیشتر لبخند بزنی.»

Ich sah Leyla vor der Gruppe sprechen und merkte, wie sicher sie geworden war.🔊

لیلا را دیدم که جلوی گروه صحبت می‌کند و فهمیدم چقدر مطمئن شده است.

Am Abend vor der Prüfung ging ich früh ins Bett, aber ich schlief kaum.🔊

شب قبل از امتحان زود به رختخواب رفتم، اما به‌سختی خوابیدم.

Die Prüfung — امتحان

Am Morgen der Prüfung war ich so aufgeregt, dass ich beim Frühstück kaum etwas essen konnte.🔊

صبح امتحان آن‌قدر هیجان‌زده بودم که سر صبحانه به‌سختی چیزی خوردم.

Vor dem Prüfungsraum standen schon alle Mitschüler, blass und still.🔊

جلوی اتاق امتحان همه‌ی هم‌کلاسی‌ها از قبل ایستاده بودند، رنگ‌پریده و ساکت.

Frau Hoffmann kam extra, um uns viel Glück zu wünschen.🔊

خانم هافمن مخصوصاً آمد تا برای ما آرزوی موفقیت کند.

„Atmen Sie tief durch“, sagte sie. „Sie haben alles gelernt, was Sie brauchen.“🔊

«نفس عمیق بکشید»، گفت. «هر چه لازم داشتید یاد گرفته‌اید.»

Der Lesetext war zuerst ein Zeitungsartikel über Fahrräder in der Stadt, und ich musste ihn zweimal lesen.🔊

متن خواندنی اول یک مقاله‌ی روزنامه درباره‌ی دوچرخه در شهر بود و باید آن را دو بار می‌خواندم.

Beim Hören verstand ich den ersten Text nicht, aber den zweiten und dritten schon.🔊

در شنیدن متن اول را نفهمیدم، اما دوم و سوم را فهمیدم.

Im Schreibteil sollte ich eine E-Mail an einen Vermieter schreiben, der die Heizung nicht reparieren wollte.🔊

در بخش نوشتن باید یک ایمیل به صاحب‌خانه‌ای می‌نوشتم که نمی‌خواست شوفاژ را تعمیر کند.

Beim Sprechen standen wir zu dritt vor den Prüfern und planten gemeinsam eine Feier.🔊

در صحبت کردن سه نفری جلوی ممتحن‌ها ایستادیم و با هم یک جشن برنامه‌ریزی کردیم.

Ich hörte Ali rufen: „Das ist eine gute Idee!“, und ich musste lachen, weil er den Artikel richtig benutzt hatte.🔊

شنیدم که علی داد می‌زند: «ایده‌ی خوبی است!» و خنده‌ام گرفت، چون حرف تعریف را درست به کار برده بود.

Als ich den Raum verließ, zitterten meine Knie, aber ich lächelte.🔊

وقتی از اتاق بیرون آمدم زانوهایم می‌لرزید، اما لبخند می‌زدم.

Das Ergebnis — نتیجه

Vier Wochen später kam ein Brief von der Volkshochschule.🔊

چهار هفته بعد یک نامه از دانشکده‌ی همگانی رسید.

Ich machte ihn nicht sofort auf, sondern legte ihn auf den Küchentisch und starrte ihn an.🔊

فوراً بازش نکردم، بلکه آن را روی میز آشپزخانه گذاشتم و به آن خیره شدم.

Dann rief ich Reza an, und er sagte: „Mach ihn auf, ich warte.“🔊

بعد به رضا زنگ زدم و او گفت: «بازش کن، منتظرم.»

Ich riss den Umschlag auf und las die erste Zeile: „Herzlichen Glückwunsch, Sie haben die Prüfung bestanden.“🔊

پاکت را پاره کردم و خط اول را خواندم: «تبریک می‌گوییم، شما امتحان را قبول شده‌اید.»

Ich schrie vor Freude, und mir liefen Tränen über die Wangen.🔊

از خوشحالی فریاد زدم و اشک روی گونه‌هایم جاری شد.

„Siehst du?“, sagte Reza. „Das Beste kommt immer nach dem Schwersten.“🔊

«می‌بینی؟»، رضا گفت. «بهترین چیز همیشه بعد از سخت‌ترین چیز می‌آید.»

Wir feierten am nächsten Wochenende mit dem ganzen Kurs in einem kleinen Restaurant.🔊

آخر هفته‌ی بعد با کل کلاس در یک رستوران کوچک جشن گرفتیم.

Frau Hoffmann kam auch, und wir schenkten ihr einen Blumenstrauß und eine Karte, die wir alle unterschrieben hatten.🔊

خانم هافمن هم آمد و ما به او یک دسته‌گل و یک کارت هدیه دادیم که همه امضا کرده بودیم.

„Das Lernen hört nie auf“, sagte sie, „aber Sie haben heute einen wichtigen Schritt gemacht.“🔊

«یادگیری هرگز تمام نمی‌شود»، گفت، «اما شما امروز یک قدم مهم برداشتید.»

Ich sah in die Gesichter meiner Mitschüler und dachte daran, wie ungewiss ich im September gewesen war.🔊

به چهره‌ی هم‌کلاسی‌هایم نگاه کردم و فکر کردم در سپتامبر چقدر نامطمئن بودم.

Heute beantworte ich Telefonate im Büro ohne Angst und kann sogar kleine Witze auf Deutsch machen.🔊

امروز تماس‌های تلفنی دفتر را بدون ترس جواب می‌دهم و حتی می‌توانم شوخی‌های کوچک به آلمانی بکنم.

Und manchmal, wenn ein neuer Kollege sagt, er könne das nie lernen, antworte ich: „Doch, du schaffst das.“🔊

و گاهی وقتی همکار تازه‌ای می‌گوید هرگز نمی‌تواند یاد بگیرد، جواب می‌دهم: «چرا، تو از پسش برمی‌آیی.»