گذشتهٔ نوشتاری/روایی؛ در گفتار بیشتر برای sein, haben و افعال وجهی بهکار میرود.
افعالِ پرکاربرد
| مصدر | Präteritum (ich/er) |
|---|---|
| sein | war |
| haben | hatte |
| werden | wurde |
| können | konnte |
| müssen | musste |
| gehen | ging |
| kommen | kam |
باقاعده در مقابل بیقاعده
باقاعده: ریشه + -te + پایانه (machen → machte). بیقاعده: تغییرِ مصوتِ ریشه (gehen → ging، fahren → fuhr). در Präteritum، ich و er/sie/es پایانهٔ یکسان دارند.
مثالها
Ich war gestern krank.
دیروز مریض بودم.
💡 sein → war
Wir hatten keine Zeit.
وقت نداشتیم.
💡 haben → hatten
Er konnte nicht kommen.
او نتوانست بیاید.
💡 können → konnte
Sie ging nach Hause.
او به خانه رفت.
💡 gehen → ging (روایی)
🧭 کجا و چگونه استفاده کنیم
- Präteritum در متنهای نوشتاری، داستان، خبر و کتابها زمانِ اصلیِ گذشته است.
- در گفتار، برای sein (war)، haben (hatte) و افعال وجهی، Präteritum طبیعیتر از Perfekt است.
⚠️ نکتهها و دامهای رایج
- ترکیب رایج گفتار: «گذشته را با Perfekt بگو، اما war/hatte/Modalverben را با Präteritum.»
✍️
این درس را یاد گرفتید؟ حالا تثبیتش کنید
این درس 10 سؤال تمرینی دارد که بعد از هر پاسخ دلیلش را توضیح میدهد. مثالهای همین درس هم بهصورت خودکار به فلشکارتهای شما اضافه میشوند تا با مرور فاصلهدار در حافظهٔ بلندمدت بمانند.
رایگان · بدون تبلیغ · بدون نیاز به کارت بانکی