Zu klein — خیلی کوچک
Yalda wohnt seit drei Jahren in einer kleinen Wohnung in Hamburg.
یلدا سه سال است در خانهٔ کوچکی در هامبورگ زندگی میکند.
Sie hat nur ein Zimmer, eine kleine Küche und ein Bad.
فقط یک اتاق، یک آشپزخانهٔ کوچک و یک حمام دارد.
Früher war das genug, aber jetzt ist es zu eng.
قبلاً کافی بود، اما حالا خیلی تنگ است.
Im letzten Monat hat der Vermieter einen Brief geschickt.
ماه گذشته صاحبخانه نامهای فرستاد.
Die Miete wird ab Januar dreißig Euro teurer.
اجاره از ژانویه سی یورو گرانتر میشود.
"Das ist zu viel", denkt Yalda. "Ich werde eine neue Wohnung suchen."
یلدا فکر میکند: «این زیادی است. دنبال خانهٔ تازهای خواهم گشت.»
Am Abend sitzt sie mit dem Laptop auf dem Sofa.
شب با لپتاپ روی مبل مینشیند.
Sie liest die Anzeigen im Internet.
آگهیها را در اینترنت میخواند.
Viele Wohnungen sind schön, aber sehr teuer.
خیلی از خانهها قشنگاند، اما خیلی گران.
Eine Wohnung kostet neunhundert Euro warm.
یک خانه نهصد یورو با شارژ است.
Das kann sie nicht bezahlen.
این را نمیتواند بپردازد.
Dann findet sie zwei Anzeigen, die interessant sind.
بعد دو آگهی پیدا میکند که جالباند.
Die erste Wohnung liegt in Altona und hat fünfzig Quadratmeter.
خانهٔ اول در آلتونا است و پنجاه متر مربع دارد.
Die zweite ist etwas kleiner, aber sie hat einen Balkon.
دومی کمی کوچکتر است، اما بالکن دارد.
Yalda schreibt beiden Vermietern eine E-Mail.
یلدا به هر دو صاحبخانه ایمیل مینویسد.
Der erste Termin — قرار اول
Am nächsten Morgen klingelt ihr Handy.
صبح روز بعد گوشیاش زنگ میزند.
"Guten Tag, Frau Karimi. Sie haben wegen der Wohnung geschrieben."
«سلام خانم کریمی. دربارهٔ خانه نوشته بودید.»
"Ja, richtig. Wann kann ich sie besichtigen?"
«بله، درست است. کِی میتوانم ببینمش؟»
"Passt Ihnen heute um Viertel nach vier?"
«امروز ساعت چهار و ربع برایتان مناسب است؟»
"Ja, das passt sehr gut."
«بله، خیلی هم خوب است.»
"Welche Unterlagen soll ich mitbringen?"
«چه مدارکی باید بیاورم؟»
"Bringen Sie bitte Ihren Arbeitsvertrag und Ihren Ausweis mit."
«لطفاً قرارداد کارتان و کارت شناساییتان را بیاورید.»
Um zehn nach vier steht Yalda vor dem Haus.
ساعت چهار و ده دقیقه یلدا جلوی ساختمان است.
Das Haus ist alt und die Fenster sind schmutzig.
ساختمان قدیمی است و پنجرهها کثیفاند.
Der Vermieter kommt pünktlich und begrüßt sie freundlich.
صاحبخانه سر وقت میآید و با مهربانی سلام میکند.
Diese Wohnung liegt im vierten Stock, und es gibt keinen Aufzug.
این خانه در طبقهٔ چهارم است و آسانسور ندارد.
Yalda geht die Treppe hinauf und ist danach müde.
یلدا از پلهها بالا میرود و بعدش خسته است.
Die Wohnung ist größer als ihre alte, aber sie ist sehr dunkel.
خانه از خانهٔ قدیمیاش بزرگتر است، اما خیلی تاریک است.
Die Fenster zeigen auf einen engen Hof.
پنجرهها رو به یک حیاط تنگاند.
"Bekommt man hier nie Sonne?", fragt Yalda.
یلدا میپرسد: «اینجا هیچوقت آفتاب نمیشود؟»
"Im Sommer schon", sagt der Vermieter. "Aber im Winter nicht."
صاحبخانه میگوید: «تابستان بله. اما زمستان نه.»
Die Küche ist alt und der Boden ist kaputt.
آشپزخانه قدیمی است و کف خراب است.
"Wie hoch sind die Nebenkosten?"
«شارژ چقدر است؟»
"Hundertfünfzig Euro im Monat."
«ماهی صد و پنجاه یورو.»
Yalda rechnet schnell und versteht: Diese Wohnung ist zu teuer.
یلدا سریع حساب میکند و میفهمد: این خانه خیلی گران است.
Sie bedankt sich höflich und geht wieder nach unten.
مؤدبانه تشکر میکند و دوباره پایین میرود.
Auf der Straße ruft sie Reza an.
در خیابان به رضا زنگ میزند.
"Und? Wie war es?", fragt er.
میپرسد: «خب؟ چطور بود؟»
"Dunkel, laut und teuer. Ich habe sofort abgesagt."
«تاریک، پرسروصدا و گران. فوراً رد کردم.»
"Das war richtig. Wann ist der zweite Termin?"
«کار درستی کردی. قرار دوم کِی است؟»
"Morgen um halb sechs."
«فردا ساعت پنج و نیم.»
"Wenn du willst, komme ich mit."
«اگر بخواهی، من هم میآیم.»
"Das wäre wirklich nett."
«واقعاً لطف میکنی.»
Die zweite Wohnung — خانهٔ دوم
Am nächsten Tag treffen sich Yalda und Reza vor dem zweiten Haus.
روز بعد یلدا و رضا جلوی ساختمان دوم همدیگر را میبینند.
Dieses Haus ist neuer und die Straße ist ruhig.
این ساختمان تازهتر است و خیابان آرام است.
Eine Frau öffnet die Tür und zeigt ihnen die Wohnung.
خانمی در را باز میکند و خانه را به آنها نشان میدهد.
Der Flur ist schmal, aber das Wohnzimmer ist hell und sonnig.
راهرو باریک است، اما اتاق نشیمن روشن و آفتابگیر است.
"Diese Wohnung gefällt mir sofort", sagt Yalda leise.
یلدا آهسته میگوید: «این خانه همان اول خوشم آمد.»
Reza öffnet die Tür zum Balkon und sieht hinunter.
رضا در بالکن را باز میکند و پایین را نگاه میکند.
Im Hof stehen zwei alte Bäume und eine Bank.
در حیاط دو درخت کهنسال و یک نیمکت هست.
"Hier kann man im Sommer frühstücken", sagt er.
میگوید: «تابستان اینجا میشود صبحانه خورد.»
Die Küche ist klein, aber sie ist neu und sauber.
آشپزخانه کوچک است، اما نو و تمیز است.
Das Schlafzimmer hat ein großes Fenster nach Osten.
اتاق خواب یک پنجرهٔ بزرگ رو به شرق دارد.
"Am Morgen wird die Sonne hier hereinkommen", denkt Yalda.
یلدا فکر میکند: «صبحها آفتاب اینجا تو خواهد آمد.»
Sie fragt die Frau: "Welche Etage ist das genau?"
از خانم میپرسد: «دقیقاً کدام طبقه است؟»
"Der zweite Stock. Und der Keller gehört auch zur Wohnung."
«طبقهٔ دوم. انباری هم مال همین خانه است.»
"Wie hoch ist die Miete?"
«اجاره چقدر است؟»
"Sechshundertfünfzig Euro kalt, plus hundertzwanzig Nebenkosten."
«ششصد و پنجاه یورو بدون شارژ، بهعلاوهٔ صد و بیست یورو شارژ.»
Das ist mehr als vorher, aber nicht viel mehr.
این از قبل بیشتر است، اما نه خیلی بیشتر.
"Und wie lange dauert es bis zur Innenstadt?"
«و تا مرکز شهر چقدر طول میکشد؟»
"Mit der U-Bahn ungefähr zwanzig Minuten."
«با مترو حدود بیست دقیقه.»
Yalda und Reza schauen sich an.
یلدا و رضا به هم نگاه میکنند.
Draußen erklärt Reza ihr seine Meinung.
بیرون، رضا نظرش را برایش توضیح میدهد.
"Diese Wohnung ist besser als die erste, das ist klar."
«این خانه از اولی بهتر است، این که روشن است.»
"Sie ist heller, ruhiger und sie hat einen Balkon."
«روشنتر است، آرامتر است و بالکن دارد.»
"Aber sie ist auch teurer", sagt Yalda.
یلدا میگوید: «اما گرانتر هم هست.»
"Ja. Trotzdem finde ich sie am besten."
«بله. با این حال به نظرم بهترین است.»
"Wenn ich weniger esse und weniger kaufe, schaffe ich das."
«اگر کمتر بخورم و کمتر بخرم، از پسش برمیآیم.»
Reza lacht: "Du musst nicht hungern, um einen Balkon zu haben."
رضا میخندد: «لازم نیست گرسنگی بکشی تا بالکن داشته باشی.»
"Ich weiß. Aber ich will diese Wohnung wirklich."
«میدانم. اما واقعاً این خانه را میخواهم.»
"Dann schreib der Vermieterin noch heute."
«پس همین امروز به صاحبخانه بنویس.»
Warten — انتظار
Zu Hause setzt sich Yalda an den Tisch und schreibt eine lange E-Mail.
یلدا در خانه پشت میز مینشیند و ایمیل بلندی مینویسد.
Sie erzählt, wo sie arbeitet und wie lange sie schon in Hamburg lebt.
مینویسد کجا کار میکند و چند وقت است در هامبورگ زندگی میکند.
Sie schreibt auch, dass sie die Wohnung sehr schön findet.
همچنین مینویسد که خانه را خیلی قشنگ میداند.
Dann schickt sie ihren Arbeitsvertrag mit.
بعد قرارداد کارش را هم ضمیمه میکند.
Danach wartet sie.
بعد از آن منتظر میماند.
Die nächsten Tage sind lang.
روزهای بعد طولانیاند.
Jedes Mal, wenn das Handy klingelt, denkt sie an die Wohnung.
هر بار که گوشی زنگ میزند، به یاد خانه میافتد.
Am Donnerstag kommt endlich eine Antwort.
پنجشنبه بالاخره جواب میآید.
"Sehr geehrte Frau Karimi, wir haben viele Anfragen bekommen."
«خانم کریمی گرامی، درخواستهای زیادی دریافت کردهایم.»
Yaldas Herz wird schwer.
دل یلدا میگیرد.
Aber dann liest sie weiter.
اما بعد ادامه میخواند.
"Trotzdem möchten wir Ihnen die Wohnung gern geben."
«با این حال مایلیم خانه را به شما بدهیم.»
Sie liest den Satz dreimal.
جمله را سه بار میخواند.
Dann ruft sie Reza an und kann fast nicht sprechen.
بعد به رضا زنگ میزند و تقریباً نمیتواند حرف بزند.
"Ich habe sie bekommen! Ich habe wirklich die Wohnung bekommen!"
«گرفتمش! واقعاً خانه را گرفتم!»
"Ich habe es gewusst", sagt Reza. "Das ist die beste Nachricht dieser Woche."
رضا میگوید: «میدانستم. این بهترین خبر این هفته است.»
Der Vertrag — قرارداد
Am Montag unterschreibt Yalda den Vertrag.
دوشنبه یلدا قرارداد را امضا میکند.
Die Vermieterin erklärt ihr alles genau.
صاحبخانه همهچیز را برایش دقیق توضیح میدهد.
"Die Kaution sind zwei Monatsmieten. Sie können in drei Teilen zahlen."
«ودیعه دو ماه اجاره است. میتوانید در سه قسط بپردازید.»
"Und wann bekomme ich die Schlüssel?"
«و کِی کلیدها را میگیرم؟»
"Am ersten März, um zehn Uhr."
«اول مارس، ساعت ده.»
Yalda schreibt das Datum sofort in ihren Kalender.
یلدا فوراً تاریخ را در تقویمش مینویسد.
Auf dem Weg nach Hause denkt sie an den Umzug.
در راه خانه به اسبابکشی فکر میکند.
Sie wird viele Kisten brauchen und ein Auto.
جعبهٔ زیاد و یک ماشین لازم خواهد داشت.
Reza hat gesagt, dass er helfen wird.
رضا گفته است که کمک خواهد کرد.
"Wir werden das an einem Samstag machen", hat er vorgeschlagen.
پیشنهاد داده: «یک شنبه این کار را میکنیم.»
Der erste März — اول مارس
Am ersten März holt Yalda die Schlüssel ab.
اول مارس یلدا کلیدها را تحویل میگیرد.
Die Wohnung ist leer und still.
خانه خالی و ساکت است.
Sie geht langsam durch alle Zimmer.
آرام از همهٔ اتاقها میگذرد.
Dann öffnet sie die Tür zum Balkon und bleibt dort stehen.
بعد در بالکن را باز میکند و همانجا میایستد.
Unten sind die beiden Bäume, und ein Nachbar wäscht sein Fahrrad.
پایین همان دو درخت هستند و همسایهای دوچرخهاش را میشوید.
Die Sonne ist warm und der Himmel ist blau.
آفتاب گرم است و آسمان آبی.
Yalda holt tief Luft.
یلدا نفس عمیقی میکشد.
"Hier werde ich gut leben", denkt sie.
فکر میکند: «اینجا خوب زندگی خواهم کرد.»
Am Abend kommt Reza mit einer Pizza und zwei Gläsern.
شب رضا با یک پیتزا و دو لیوان میآید.
Sie haben noch keinen Tisch, also sitzen sie auf dem Boden.
هنوز میز ندارند، پس روی زمین مینشینند.
"Auf die neue Wohnung", sagt er.
میگوید: «به سلامتی خانهٔ تازه.»
"Und auf den Balkon", sagt Yalda und lacht.
یلدا میخندد و میگوید: «و به سلامتی بالکن.»
Draußen wird es langsam dunkel, aber niemand macht das Licht an.
بیرون کمکم تاریک میشود، اما هیچکس چراغ را روشن نمیکند.
🔍 تحلیل گرامری جملههای مهم
این داستان فقط گرامر A1 و A2 دارد، ولی عمداً روی نکتههایی تمرکز کرده که در داستان «مصاحبه» کم آمده بودند: آیندهٔ ساده، welch- و dieser، ساعت، تفاوت فعل جداشدنی و جدانشدنی، جملهٔ شرطی با wenn، و ضمیر نامعین man.
۱. آیندهٔ ساده (Futur I): werden + مصدر
Ich werde eine neue Wohnung suchen.
ساختار آینده در آلمانی دو تکه است: فعل کمکی werden صرف میشود و در جای دوم مینشیند، و فعل اصلی به شکل مصدر به آخر جمله میرود. صرف werden: ich werde، du wirst، er/sie wird، wir werden، ihr werdet، sie werden.
Am Morgen wird die Sonne hier hereinkommen.
جمله با قید زمان شروع شده، پس wird در جای دوم و فاعل بعد از آن. فعل اصلی «hereinkommen» مصدر است و آخر جمله. توجه: فعل جداشدنی در مصدر سرِ هم نوشته میشود، چون اینجا صرف نشده است.
Sie wird viele Kisten brauchen und ein Auto.
یک werden برای دو مفعول کافی است. اگر میخواستیم دو فعل بیاوریم، هر دو مصدر و آخر جمله میآمدند: «wird brauchen und kaufen».
Reza hat gesagt, dass er helfen wird.
اینجا آینده داخل جملهٔ فرعی با dass است. قاعده: در جملهٔ فرعی همهٔ فعلها به آخر میروند، و فعل صرفشده آخرین است. پس ترتیب میشود «helfen wird»، نه «wird helfen». این جابهجایی برای فارسیزبانها سخت است چون در جملهٔ اصلی برعکس بود.
Hier werde ich gut leben.
نکتهٔ کاربردی: در آلمانی محاوره، برای آینده اغلب فقط زمان حال + قید زمان میگویند («Morgen ziehe ich um»). Futur I را بیشتر برای تصمیم، وعده و پیشبینی به کار میبرند — دقیقاً مثل همین جمله.
۲. کلمهٔ پرسشی welch- (کدام؟)
Welche Unterlagen soll ich mitbringen?
welch- درست مثل آرتیکل معین پایانه میگیرد: welcher (مذکر)، welche (مؤنث/جمع)، welches (خنثی). «die Unterlagen» جمع است، پس welche. تفاوتش با «was» مهم است: was یعنی «چه چیزی؟» بهطور کلی، ولی welch- یعنی «کدامیک از میان چند تا؟».
Welche Etage ist das genau?
«die Etage» مؤنث است، پس باز هم welche. اگر میپرسید «کدام طبقه؟» با واژهٔ «der Stock» (مذکر)، میشود: Welcher Stock ist das?
۳. صفت اشاره dieser (این)
Diese Wohnung liegt im vierten Stock.
dieser هم دقیقاً مثل der/die/das پایانه میگیرد: dieser Mann، diese Wohnung، dieses Haus. کاربردش وقتی است که میخواهید یک چیز مشخص را از بقیه جدا کنید — اینجا «این خانه» در برابر آن یکی خانه.
Dieses Haus ist neuer und die Straße ist ruhig.
«das Haus» خنثی است، پس dieses. همین یک جفت جمله تفاوت پایانهٔ مؤنث و خنثی را نشان میدهد.
Das ist die beste Nachricht dieser Woche.
اینجا dieser در حالت Genitiv مؤنث است: «این هفته». الگو: die Woche ← dieser Woche (Genitiv). یعنی dieser فقط برای مذکر Nominativ نیست.
۴. ساعت (Uhrzeit) — دو نظام موازی
Passt Ihnen heute um Viertel nach vier?
نظام گفتاری: Viertel nach = ربع بعد، Viertel vor = ربع مانده. پس «Viertel nach vier» یعنی ۴:۱۵. حرف اضافهٔ ساعت همیشه um است.
Um zehn nach vier steht Yalda vor dem Haus.
«zehn nach vier» یعنی ۴:۱۰ (ده دقیقه بعد از چهار). برای قبل: «zehn vor vier» = ۳:۵۰.
Morgen um halb sechs.
این بزرگترین دام ساعت در آلمانی است: halb sechs یعنی ۵:۳۰، نه ۶:۳۰! آلمانیها به ساعتی که در راهش هستند نگاه میکنند: «نیمی از راه به سمت شش». فارسیزبانها اینجا معمولاً یک ساعت دیر یا زود میرسند.
Am ersten März, um zehn Uhr.
دو نکته: برای تاریخ از am استفاده میشود و عدد ترتیبی میگیرد («am ersten März»)، ولی برای ساعت از um. و ساعت کامل با «Uhr» گفته میشود: um zehn Uhr.
۵. فعل جداشدنی یا جدانشدنی؟
Ich habe sofort abgesagt.
«absagen» جداشدنی است. نشانهاش در Perfekt خوب دیده میشود: ge- بین پیشوند و فعل میآید ← abgesagt. پیشوندهای جداشدنی همیشه صدادارند: ab-، an-، auf-، aus-، ein-، mit-، vor-، zu-، her-، hin-.
Wir haben viele Anfragen bekommen.
«bekommen» جدانشدنی است، پس در Perfekt هیچ ge- نمیگیرد: bekommen، نه «gebekommen». پیشوندهای جدانشدنی هشتتا هستند و بیتکیهاند: be-، ge-، er-، ver-، zer-، ent-، emp-، miss-.
Yalda rechnet schnell und versteht.
«verstehen» جدانشدنی است، پس ver- هرگز جدا نمیشود. مقایسه کنید با «aufstehen» که جداشدنی است: «sie steht auf».
Die Vermieterin erklärt ihr alles genau.
«erklären» با پیشوند er-: جدانشدنی. Perfekt آن «hat erklärt» است، بدون ge-.
Am Montag unterschreibt Yalda den Vertrag.
«unterschreiben» (امضا کردن) جدانشدنی است و پیشوند unter- سر جایش میماند. ولی همین unter- در فعل دیگری میتواند جداشدنی باشد. راه تشخیص: تکیهٔ صدا. اگر تکیه روی پیشوند باشد، جدا میشود.
Bringen Sie bitte Ihren Arbeitsvertrag mit.
«mitbringen» جداشدنی: mit به آخر میرود. در Perfekt میشود «mitgebracht».
۶. جملهٔ شرطی با wenn
Wenn du willst, komme ich mit.
wenn جملهٔ فرعی میسازد، پس فعل «willst» به آخر آن بخش میرود. و چون جملهٔ فرعی جای اول کل جمله را گرفته، در جملهٔ اصلی فعل بلافاصله بعد از کاما میآید: «komme ich» (وارونگی). این الگو را حفظ کنید: Wenn …، فعل + فاعل …
Wenn ich weniger esse und weniger kaufe, schaffe ich das.
دو فعل در جملهٔ فرعی، هر دو آخر بخش خودشان. و باز هم بعد از کاما «schaffe ich» و نه «ich schaffe».
Jedes Mal, wenn das Handy klingelt, denkt sie an die Wohnung.
اینجا wenn معنی «هر وقت که» میدهد، نه «اگر». هر دو معنی با یک واژه بیان میشوند و از متن فهمیده میشوند. فعل باز هم آخر: «klingelt».
۷. ضمیر نامعین man
Bekommt man hier nie Sonne?
man یعنی «آدم / آدمها بهطور کلی» و همیشه مثل سومشخص مفرد صرف میشود: man bekommt، man kann، man muss. آن را با «der Mann» اشتباه نگیرید — یکی با یک n و کوچک، دیگری با دو n و بزرگ.
Hier kann man im Sommer frühstücken.
این طبیعیترین راه گفتن «میشود…» در آلمانی است. در فارسی فاعل را حذف میکنیم («اینجا میشود صبحانه خورد»)، ولی آلمانی حتماً یک فاعل میخواهد و آن man است.
۸. مقایسهٔ صفتها
Die Wohnung ist größer als ihre alte.
تفضیلی با -er ساخته میشود و همراهش als میآید، نه «wie». برخی صفتهای کوتاه آملاوت هم میگیرند: groß ← größer، alt ← älter، jung ← jünger، lang ← länger.
Sie ist heller, ruhiger und sie hat einen Balkon.
صفتهای بلندتر آملاوت نمیگیرند: hell ← heller، ruhig ← ruhiger. فقط -er اضافه میشود.
Aber sie ist auch teurer.
یک بیقاعدگی کوچک ولی پرکاربرد: «teuer» در تفضیلی یک e میاندازد ← teurer، نه «teuerer». همین اتفاق برای dunkel ← dunkler هم میافتد.
Trotzdem finde ich sie am besten.
صفت عالی در نقش قید با am …-sten ساخته میشود. «gut» بیقاعده است: gut ← besser ← am besten. یک شکل دیگر هم دارد وقتی قبل از اسم بیاید: «die beste Nachricht».
۹. Perfekt و Präteritum کنار هم
Im letzten Monat hat der Vermieter einen Brief geschickt.
Perfekt: haben/sein صرفشده در جای دوم + Partizip II در آخر. این زمانِ گفتاری گذشته است و در مکالمه تقریباً همیشه همین را میشنوید.
Früher war das genug, aber jetzt ist es zu eng.
«war» شکل Präteritum فعل sein است. چهار فعل تقریباً همیشه Präteritum میآیند، حتی در گفتار: sein (war)، haben (hatte)، و افعال وجهی (konnte، musste، wollte…). گفتن «ist gewesen» درست است ولی سنگین به نظر میرسد.
"Ich habe es gewusst", sagt Reza.
Partizip II فعل بیقاعدهٔ «wissen» میشود «gewusst» (با تغییر مصوت). اینها را باید تکتک یاد گرفت؛ در بخش «افعال» سایت همهشان با صرف کامل هستند.
۱۰. حرفهای اضافه و حالتها
Sie haben wegen der Wohnung geschrieben.
wegen (بهخاطر) در نوشتار Genitiv میگیرد: wegen der Wohnung. در گفتار روزمره اغلب Dativ هم شنیده میشود، ولی شکل درستِ رسمی همین است.
Und der Keller gehört auch zur Wohnung.
«zur» یعنی «zu der» — و zu همیشه Dativ میگیرد. فعل «gehören» هم Dativساز است.
Und wie lange dauert es bis zur Innenstadt?
ترکیب «bis zu» برای فاصله و مسیر به کار میرود و باز هم Dativ میگیرد. اگر مقصد شهر یا کشور باشد، فقط «bis» کافی است: bis Hamburg.
Das Schlafzimmer hat ein großes Fenster nach Osten.
برای جهتهای جغرافیایی از nach استفاده میشود، بدون آرتیکل: nach Osten، nach Norden، nach Süden، nach Westen.
Reza öffnet die Tür zum Balkon und sieht hinunter.
«zum» = «zu dem» (مذکر، Dativ). و «hinunter» یعنی «به پایین، دور از گوینده». جفتش «herunter» است: «به پایین، به سمت گوینده».
۱۱. Konjunktiv II مؤدبانه
Das wäre wirklich nett.
«wäre» شکل Konjunktiv II فعل sein است و برای مؤدبکردن به کار میرود. مقایسه کنید: «Das ist nett» (این خوب است) در برابر «Das wäre nett» (این خوب میشد / لطف میکنی). در آلمانی مؤدبانهبودن تقریباً همیشه از همین شکل میآید: wäre، hätte، könnte، würde.
Trotzdem möchten wir Ihnen die Wohnung gern geben.
«möchten» خودش شکل Konjunktiv II فعل mögen است و برای همین اینقدر مؤدبانه به گوش میآید. در نامهٔ رسمی همیشه همین را میبینید.
۱۲. جملهٔ فرعی با dass و پرسش غیرمستقیم
Sie schreibt auch, dass sie die Wohnung sehr schön findet.
dass فعل را به آخر میبرد: «findet» آخرین واژه است. قبل از dass همیشه کاما میآید.
Sie erzählt, wo sie arbeitet und wie lange sie schon in Hamburg lebt.
پرسش غیرمستقیم: کلمهٔ پرسشی (wo، wie lange) نقش رابط را بازی میکند و فعل باز هم به آخر میرود. یعنی «wo sie arbeitet»، نه «wo arbeitet sie».
Du musst nicht hungern, um einen Balkon zu haben.
ساختار «um … zu + مصدر» یعنی «برای اینکه…». فعل با zu به آخر میرود. اگر فعل جداشدنی باشد، zu وسطش مینشیند: «um mitzukommen».
این داستان را فهمیدید؟ 🎉
با حساب رایگان، همین واژهها را با فلشکارت هوشمند برای همیشه در حافظهتان ثبت کنید.
رایگان شروع کنید