Die Rückkehr

Vor dem Flug — پیش از پرواز

Drei Wochen vor dem Flug beginnt Yalda, nachts wach zu liegen.🔊

سه هفته پیش از پرواز، یلدا شب‌ها بیدار می‌ماند.

Es ist keine Angst, eher eine Unruhe, für die sie kein Wort findet.🔊

ترس نیست، بیشتر یک بی‌قراری است که برایش کلمه‌ای پیدا نمی‌کند.

Acht Jahre lang hat sie gesagt, sie werde bald einmal fahren.🔊

هشت سال گفته بود که به‌زودی می‌رود.

Acht Jahre lang ist immer etwas dazwischengekommen.🔊

هشت سال همیشه چیزی پیش می‌آمد.

Diesmal liegt das Ticket ausgedruckt auf dem Tisch, obwohl niemand mehr Tickets ausdruckt.🔊

این بار بلیت چاپ‌شده روی میز است، هرچند دیگر کسی بلیت چاپ نمی‌کند.

Sie hat es ausgedruckt, damit es wirklich existiert.🔊

چاپش کرده تا واقعاً وجود داشته باشد.

Am Abend vor der Reise packt sie zweimal.🔊

شب پیش از سفر دو بار چمدان می‌بندد.

Beim ersten Mal nimmt sie Geschenke für alle mit, beim zweiten Mal nur noch die Hälfte.🔊

بار اول برای همه سوغات برمی‌دارد، بار دوم فقط نصفش را.

Sie ist sich unsicher, ob Geschenke hier Freude machen oder Abstand schaffen.🔊

مطمئن نیست سوغات اینجا شادی می‌آورد یا فاصله می‌سازد.

Gegen Mitternacht schließt sie den Koffer und stellt ihn in den Flur.🔊

حوالی نیمه‌شب چمدان را می‌بندد و در راهرو می‌گذارد.

Der Flug geht früh, und der Himmel über Hamburg ist noch dunkel.🔊

پرواز صبح زود است و آسمان هامبورگ هنوز تاریک.

Als das Flugzeug abhebt, ist sie zum ersten Mal seit Wochen ruhig.🔊

وقتی هواپیما بلند می‌شود، برای اولین بار بعد از هفته‌ها آرام است.

Zwölf Stunden lang gehört sie nirgendwohin, und das ist angenehm.🔊

دوازده ساعت به هیچ‌کجا تعلق ندارد، و این خوشایند است.

Die Ankunft — رسیدن

In Teheran ist es Nachmittag, und die Luft ist warm und trocken.🔊

در تهران بعدازظهر است و هوا گرم و خشک.

Ihr Bruder Reza wartet hinter der Absperrung, größer als in ihrer Erinnerung.🔊

برادرش رضا پشت حفاظ منتظر است، بلندتر از آنچه در خاطرش بود.

Er umarmt sie und sagt nichts, was für ihn ungewöhnlich ist.🔊

در آغوشش می‌گیرد و چیزی نمی‌گوید، که برای او غیرعادی است.

Erst im Auto fängt er an zu reden, und dann hört er zwei Stunden nicht mehr auf.🔊

تازه در ماشین شروع به حرف زدن می‌کند و دو ساعت بند نمی‌آید.

Yalda antwortet, aber sie merkt, dass sie langsamer spricht als früher.🔊

یلدا جواب می‌دهد، اما متوجه می‌شود کندتر از قبل حرف می‌زند.

Sie sucht nach Wörtern, die dreißig Jahre lang selbstverständlich waren.🔊

دنبال واژه‌هایی می‌گردد که سی سال بدیهی بودند.

Einmal sagt sie ein deutsches Wort mitten im Satz, ohne es zu bemerken.🔊

یک بار وسط جمله یک واژهٔ آلمانی می‌گوید، بی‌آنکه بفهمد.

Reza lacht und wiederholt es, und sie lacht auch, aber es trifft sie.🔊

رضا می‌خندد و تکرارش می‌کند، او هم می‌خندد، اما به دلش می‌نشیند.

Das Haus — خانه

Das Haus ist kleiner geworden, obwohl niemand etwas verändert hat.🔊

خانه کوچک‌تر شده، هرچند کسی چیزی را عوض نکرده.

Genau das hatte man ihr vorher gesagt, und sie hatte es nicht geglaubt.🔊

دقیقاً همین را از قبل به او گفته بودند و باور نکرده بود.

Ihr altes Zimmer ist jetzt ein Abstellraum, in dem noch ihr Schreibtisch steht.🔊

اتاق قدیمی‌اش حالا انباری است که هنوز میز تحریرش در آن ایستاده.

Auf dem Schreibtisch liegt ein Wörterbuch, das sie mit sechzehn gekauft hat.🔊

روی میز فرهنگ‌لغتی هست که در شانزده‌سالگی خریده بود.

Sie schlägt es auf und findet ihre eigene Handschrift am Rand.🔊

بازش می‌کند و دست‌خط خودش را در حاشیه می‌بیند.

Die Buchstaben gehören ihr, aber die Person dahinter ist ihr fremd.🔊

حروف مال اوست، اما آدمِ پشتشان برایش غریبه است.

Die Fragen — پرسش‌ها

In den ersten Tagen kommen viele Besucher.🔊

روزهای اول مهمان زیاد می‌آید.

Alle stellen dieselbe Frage, wenn auch in verschiedenen Formulierungen.🔊

همه یک پرسش را می‌پرسند، هرچند با عبارت‌های مختلف.

Ob sie glücklich sei dort, ob es sich gelohnt habe, wann sie zurückkomme.🔊

اینکه آنجا خوشبخت است؟ اینکه ارزشش را داشت؟ کِی برمی‌گردد؟

Yalda gibt jedes Mal dieselbe Antwort, und jedes Mal klingt sie eine Spur unehrlicher.🔊

یلدا هر بار همان جواب را می‌دهد و هر بار یک ذره ناصادقانه‌تر به گوش می‌رسد.

Sie sagt, es sei anstrengend gewesen, aber jetzt gehe es gut.🔊

می‌گوید سخت بود، اما حالا خوب است.

Das stimmt, und trotzdem ist es nicht die Wahrheit.🔊

درست است، و با این حال حقیقت نیست.

Die Wahrheit wäre länger und würde niemanden erfreuen.🔊

حقیقت طولانی‌تر می‌بود و کسی را خوشحال نمی‌کرد.

Eine Tante fragt, ob sie dort Freunde habe.🔊

خاله‌ای می‌پرسد آنجا دوست دارد؟

Yalda zählt im Kopf und kommt auf drei Namen.🔊

یلدا در ذهنش می‌شمارد و به سه اسم می‌رسد.

Vor acht Jahren hätte sie dreißig genannt, ohne nachzudenken.🔊

هشت سال پیش بی‌فکر سی تا می‌گفت.

Sie sagt trotzdem, sie habe viele, damit das Gespräch weitergeht.🔊

با این حال می‌گوید زیاد دارد، تا حرف ادامه پیدا کند.

Der Markt — بازار

Am vierten Tag geht sie allein auf den Markt.🔊

روز چهارم تنها به بازار می‌رود.

Sie will etwas kaufen, wogegen niemand etwas einwenden kann: Gewürze und Tee.🔊

می‌خواهد چیزی بخرد که کسی نتواند به آن ایراد بگیرد: ادویه و چای.

Der Händler nennt einen Preis, und Yalda rechnet ihn automatisch in Euro um.🔊

فروشنده قیمتی می‌گوید و یلدا خودبه‌خود آن را به یورو حساب می‌کند.

In diesem Moment schämt sie sich so sehr, dass sie fast weggeht.🔊

در آن لحظه چنان خجالت می‌کشد که نزدیک است برود.

Es ist quasi ein Beweis, den sie nicht haben wollte.🔊

این تقریباً مدرکی است که نمی‌خواستش.

Der Mann hält ihr die Tüte hin und fragt, ob sie zu Besuch sei.🔊

مرد کیسه را به سمتش می‌گیرد و می‌پرسد مهمان است؟

Er sagt es freundlich, ohne jede böse Absicht.🔊

با مهربانی می‌گوید، بدون هیچ قصد بدی.

Trotzdem geht ihr dieser Satz den ganzen Tag nach.🔊

با این حال این جمله تمام روز رهایش نمی‌کند.

Zu Besuch. In der Stadt, in der sie geboren wurde.🔊

مهمان. در شهری که در آن به دنیا آمده.

Auf dem Dach — روی پشت‌بام

Am Abend sitzt sie mit Reza auf dem Dach, so wie früher.🔊

شب با رضا روی پشت‌بام می‌نشیند، مثل قدیم.

Unten hupt jemand, und weiter weg bellt ein Hund, der offenbar nie schläft.🔊

پایین کسی بوق می‌زند و دورتر سگی پارس می‌کند که ظاهراً هرگز نمی‌خوابد.

Reza bringt Tee herauf und stellt zwei Gläser zwischen sie.🔊

رضا چای بالا می‌آورد و دو استکان بینشان می‌گذارد.

Eine Weile sagt keiner etwas, und das ist zum ersten Mal seit Tagen nicht anstrengend.🔊

مدتی هیچ‌کدام چیزی نمی‌گویند، و این برای اولین بار در این روزها سخت نیست.

Dann fragt er sie, ob sie es bereue.🔊

بعد می‌پرسد پشیمان است؟

"Nein", sagt Yalda. "Aber ich bin nicht stolz darauf, wie leicht es aussieht."🔊

یلدا می‌گوید: «نه. اما به اینکه چقدر آسان به نظر می‌رسد افتخار نمی‌کنم.»

"Es sieht überhaupt nicht leicht aus."🔊

«اصلاً آسان به نظر نمی‌رسد.»

"Doch. Von hier aus schon."🔊

«چرا. از اینجا که نگاه کنی، بله.»

Reza dreht das Glas in der Hand und nickt langsam.🔊

رضا استکان را در دست می‌چرخاند و آرام سر تکان می‌دهد.

Er sagt, alle hier stellten sich vor, sie sei angekommen.🔊

می‌گوید همه اینجا تصور می‌کنند که او رسیده است.

Niemand komme auf die Idee, dass Ankommen ein Zustand sein könnte, der nie eintritt.🔊

به ذهن کسی نمی‌رسد که «رسیدن» شاید حالتی باشد که هرگز فرا نمی‌رسد.

"Und du?", fragt Yalda. "Wärst du gern gegangen?"🔊

یلدا می‌پرسد: «و تو؟ دوست داشتی می‌رفتی؟»

Er antwortet nicht sofort, was bei ihm bedeutet, dass die Frage ihn trifft.🔊

فوری جواب نمی‌دهد، که در مورد او یعنی پرسش به هدف خورده.

"Früher ja. Jetzt weiß ich nicht mehr, wogegen ich mich entschieden hätte."🔊

«قبلاً بله. حالا دیگر نمی‌دانم علیه چه چیزی تصمیم می‌گرفتم.»

Sie versteht ihn sofort, weil sie denselben Satz von der anderen Seite kennt.🔊

فوراً می‌فهمدش، چون همان جمله را از آن طرف می‌شناسد.

"Weißt du, was das Merkwürdigste ist?", sagt sie nach einer Weile.🔊

بعد از مدتی می‌گوید: «می‌دانی عجیب‌ترین چیز چیست؟»

"Ich habe hier drei Wochen lang kein einziges Formular ausgefüllt."🔊

«سه هفته اینجا حتی یک فرم پر نکرده‌ام.»

Reza lacht laut, und unten bellt der Hund noch einmal.🔊

رضا بلند می‌خندد و پایین سگ دوباره پارس می‌کند.

"Dafür füllst du dort keine Stille aus", sagt er.🔊

می‌گوید: «در عوض آنجا هیچ سکوتی را پر نمی‌کنی.»

Diesen Satz schreibt sie sich später auf.🔊

این جمله را بعداً برای خودش یادداشت می‌کند.

Die Küche der Freundin — آشپزخانهٔ دوست

In der zweiten Woche besucht sie eine alte Freundin, die inzwischen zwei Kinder hat.🔊

هفتهٔ دوم به دیدن دوست قدیمی‌اش می‌رود که حالا دو بچه دارد.

Sie sitzen in einer Küche, die genauso riecht wie vor zehn Jahren.🔊

در آشپزخانه‌ای می‌نشینند که دقیقاً مثل ده سال پیش بو می‌دهد.

Die Freundin fragt sie nichts über Deutschland und das ist eine Erleichterung.🔊

دوستش هیچ چیزی دربارهٔ آلمان نمی‌پرسد و این مایهٔ آسودگی است.

Stattdessen erzählt sie von ihrer Arbeit, von einer Kollegin, von einer kaputten Waschmaschine.🔊

در عوض از کارش می‌گوید، از یک همکار، از یک ماشین لباسشویی خراب.

Zum ersten Mal auf dieser Reise ist Yalda einfach anwesend.🔊

برای اولین بار در این سفر، یلدا فقط حاضر است.

Sie merkt, dass sie fähig ist, hier zu sein, solange niemand sie einordnen will.🔊

می‌فهمد که می‌تواند اینجا باشد، تا وقتی کسی نخواهد جایش را تعیین کند.

Erst als sie geht, sagt die Freundin einen Satz an der Tür.🔊

تازه وقت رفتن، دوستش دم در جمله‌ای می‌گوید.

"Komm wieder, bevor du dich daran gewöhnst, nicht zu kommen."🔊

«دوباره بیا، پیش از آنکه به نیامدن عادت کنی.»

Yalda denkt darüber die ganze Rückfahrt nach.🔊

یلدا تمام راه برگشت به آن فکر می‌کند.

Der Abschied — خداحافظی

Die letzten Tage vergehen schneller, als ihr lieb ist.🔊

روزهای آخر سریع‌تر از آنچه دوست دارد می‌گذرند.

Sie macht Fotos von Dingen, die niemand fotografiert: Türklinken, Fliesen, das Treppengeländer.🔊

از چیزهایی عکس می‌گیرد که کسی از آن‌ها عکس نمی‌گیرد: دستگیرهٔ در، کاشی، نردهٔ پله.

Ihre Mutter beobachtet das und sagt nichts dazu.🔊

مادرش این را می‌بیند و چیزی نمی‌گوید.

Am vorletzten Abend setzt sie sich neben Yalda und legt ihr die Hand auf den Arm.🔊

شب یکی‌مانده‌به‌آخر کنار یلدا می‌نشیند و دستش را روی بازوی او می‌گذارد.

"Du musst nicht entscheiden, wo du hingehörst", sagt sie.🔊

می‌گوید: «لازم نیست تصمیم بگیری کجایی هستی.»

"Das ist keine Prüfung, die man bestehen muss."🔊

«این امتحانی نیست که باید قبول شوی.»

Yalda hätte nicht gedacht, dass ausgerechnet dieser Satz sie zum Weinen bringt.🔊

فکرش را نمی‌کرد که دقیقاً همین جمله اشکش را دربیاورد.

Am Morgen der Abreise ist das Haus voller Menschen.🔊

صبح روز رفتن، خانه پر از آدم است.

Es wird zu viel geredet, weil alle den Abschied unangenehm finden.🔊

زیادی حرف زده می‌شود، چون خداحافظی برای همه سخت است.

Reza trägt den Koffer hinunter und schimpft über das Gewicht.🔊

رضا چمدان را پایین می‌برد و از وزنش غر می‌زند.

Auf dem Weg zum Flughafen schweigen beide, und diesmal ist es kein gutes Schweigen.🔊

در راه فرودگاه هر دو ساکت‌اند، و این بار سکوتِ خوبی نیست.

An der Sicherheitskontrolle dreht sie sich noch einmal um.🔊

پشت بازرسی یک بار دیگر برمی‌گردد.

Er hebt die Hand, quasi wie damals, als sie das erste Mal geflogen ist.🔊

او دست بالا می‌برد، تقریباً مثل همان بار اول که پرواز کرد.

Zurück — برگشت

Im Flugzeug bekommt sie einen Fensterplatz, den sie nicht bestellt hat.🔊

در هواپیما صندلی کنار پنجره می‌گیرد که سفارش نداده بود.

Als die Stadt unter ihr kleiner wird, denkt sie an das Wort "zurück".🔊

وقتی شهر زیر پایش کوچک می‌شود، به واژهٔ «برگشتن» فکر می‌کند.

Sie fliegt zurück nach Hamburg, obwohl sie vor drei Wochen zurück nach Teheran geflogen ist.🔊

به هامبورگ برمی‌گردد، هرچند سه هفته پیش به تهران برگشته بود.

Dasselbe Wort, zwei Richtungen, und beide Male stimmt es.🔊

یک واژه، دو جهت، و هر دو بار درست است.

Vielleicht ist genau das die Antwort, die sie ihrer Tante nicht geben konnte.🔊

شاید همین جوابی است که نتوانست به خاله‌اش بدهد.

Sie holt das Notizbuch heraus und schreibt Rezas Satz noch einmal auf.🔊

دفترچه را درمی‌آورد و جملهٔ رضا را دوباره می‌نویسد.

Darunter schreibt sie den Satz der Freundin von der Haustür.🔊

زیرش جملهٔ دوستش را از دمِ در می‌نویسد.

Und darunter, nach einer langen Pause, einen dritten Satz, der ihr gerade erst einfällt.🔊

و زیرش، بعد از مکثی طولانی، جملهٔ سومی که همین حالا به ذهنش آمده.

"Ich bin nicht dazwischen. Ich bin auf beiden Seiten, nur nie gleichzeitig."🔊

«من در میانه نیستم. من در هر دو طرفم، فقط هیچ‌وقت هم‌زمان.»

In Hamburg regnet es, und die Luft riecht nach nassem Stein.🔊

در هامبورگ باران می‌بارد و هوا بوی سنگ خیس می‌دهد.

Ihre Wohnung ist kalt, weil sie die Heizung ausgemacht hat.🔊

خانه‌اش سرد است، چون شوفاژ را خاموش کرده بود.

Sie stellt den Koffer ab, ohne ihn zu öffnen, und macht Tee.🔊

چمدان را زمین می‌گذارد بی‌آنکه بازش کند، و چای می‌گذارد.

Auf dem Küchentisch liegt Post von drei Wochen, unter anderem zwei Briefe von Behörden.🔊

روی میز آشپزخانه نامه‌های سه هفته است، از جمله دو نامه از ادارات.

Yalda schaut sie an und muss plötzlich lachen.🔊

یلدا نگاهشان می‌کند و ناگهان خنده‌اش می‌گیرد.

Dann setzt sie sich hin und fängt an, das erste Formular auszufüllen.🔊

بعد می‌نشیند و شروع می‌کند به پر کردن اولین فرم.